CZYTANIA

lut 02, 2011

Biblijny model wychowania w czasach biblijnych

Okres biblijnego wychowania opierał się głównie na wierze w Boga Jahwe; Kyriosa. Bóg wychowuje ludzi jak ojciec swe dzieci: „Uznaj w sercu, że jak wychowuje człowiek swego syna, tak Pan, Bóg twój, wychowuje ciebie” (Pwt 8,5) (Biblia Tysiąclecia 2008, s. 211). Charakterystycznym akcentem dla wychowania w wierze jest wychowanie sercem, tzn. przez miłość. W judaizmie pojęcie lēb – „serce” oznaczało „wnętrze człowieka, czyli siedlisko myśli, uczuć, pragnień, woli”, a ponadto: „skłonność”, „dyspozycję”, „zdecydowanie”, „odwagę”, „intencję”, „uwagę”, „przemyślenie”, „powód”, „sumienie” (por. L. Koehler 2008, s. 483-484). Dokonuje się w sercu rozeznanie, co jest dobre i złe, co karze człowiekowi odpowiedzialnie wybierać i działać (zob. Syr 37, 16-18; Mt 15,19).

Chrześcijanie widzą w Zbawicielu swego Nauczyciela, który nauczał swych uczniów, aby ich postępowanie płynęło „z serca” (Mt 12,27,27n; Łk 6,45), z wewnętrznego przekonania (por. L. Ryken 2003, s. 902-903). Grecki termin kardia – oznacza „siedzibę fizycznego, duchowego i umysłowego życia” (R. Popowski 2006, s. 316-317), a więc jest niewątpliwie odpowiednikiem hebrajskiego słowa lēb. Jak widać, Bóg zarówno w ST, jak NT, wychowywał człowieka za pomocą serca, miłosierdzia.


Inne wpisy z danej kategorii: Czytania

RSSWpisy (0)

Trackback URL

Wpisz się




Jeśli chcesz pokazać zdjęcie, kliknij Gravatar.