CZYTANIA

lut 02, 2011

Dojrzewanie wiary

W procesie wiary etapem wyjściowym, jak go nazwiemy, jest etap dojrzewania wiary, który podkreśla dalszą czynność wiary osoby uzdrowionej przez Jezusa. Do tego etapu należy opis uzdrowienia niewidomego pod Jerychem w Łk 18,43.

Łatwo zauważyć, że Łukasz nieco inaczej ukazuje wzrost wiary niż Marek i Mateusz. Najpierw podobnie do synoptyków podaje, że niewidomy „…ēkolouthei autō… …towarzyszył mu…” (w. 43a), a następnie podkreśla jego wielbienie Boga: „… doxazōn ton theon… chwaląc Boga” (w. 43a). Występujący w w. 43 termin doxazō oznacza: „wysławić”, „oddawać cześć”, „sławić”, „otaczać chwałą”, „uwielbiać”, „odziewać w majestat”[1].

F. B. Craddock i I. H. Marshall są zgodni, iż przywrócenie wzroku niewidomemu przemieniło jego nastawienie do Jezusa, a mianowicie z niewidomego żebraka stał się uczniem widzącym (tj. rozpoznającym kim jest Jezus) i chwalącym Boga na drodze do Jerozolimy[2].

T. Hergesel zauważa w w. 43 motyw doksologiczny, a mianowicie ślepy po uzdrowieniu „oddaje chwałę Bogu”, podobnie jak to uczynił paralityk (Łk 5,25). Choć żadnych formuł i hymnów nie ma w Łukaszowych opowiadaniach o uzdrowieniu, to jednak często Ewangelista podkreśla, że uzdrowiony lub świadkowie cudownego znaku „wychwalają Boga” (Łk 2,20; 5,26; 7,16; 13,13; 17,15.18)[3].

R. J. Karris skontrastował wytrwałość i wiarę niewidomego z postawą uczniów (Łk 18,31-34) i wskazał, że opowiadanie (Łk 18,35-43) ma również inny wymiar. Jedynie wiara może otworzyć nasze oczy, abyśmy mogli pojąć, kim Jezus jest i mogli naśladować Go. To właśnie odkrył niewidomy i podążał za Jezusem chwaląc Boga za to, co Jezus dla niego uczynił[4].

Łukaszowy Kościół najprawdopodobniej skupił się na wdzięczności wobec Pana wyrażając ją w chwaleniu Boga. Człowiek zawsze winien oddawać chwałę Bogu, zwłaszcza wtedy, gdy otrzyma w darze uzdrowienie zarówno fizyczne jak i te duchowe. Łukasz dołączył tutaj do „pójścia za Jezusem” występującego u pozostałych synoptyków (por. Mt 20,34; Mk 10,52), jeszcze jeden aspekt dojrzałej wiary uzdrowionego, a mianowicie „chwalenie Boga”.


[1] Zob. doxazō, in: Exegetical Dictionary of the New Tetsament, Vol. 1, ed. H. Balz – G. Schneider, Michigan1990³, 348n; doxazō, in: A Greek-English Lexicon on the New Testament and Other Early Christian Literature, ed. F. W. Danker – W. Bauer, Chicago – London 1957, 258.

[2] Por. F. B. Craddock, Luke (Interpretation a Bible Commentary for Teaching and Preaching ed. J. L. Mays – P. D. Miller – P. J. Achtemeier}, Louisville 1990, 217; I. H. Marshall, The Gospel of Luke. A commentary on the Geek Text Vol. 3, 694.

[3] T. Hergesel, Jezus Cudotwórca, 213.

[4] R. J. Karris, Ewangelia według świętego Łukasza, [w:] Katolicki komentarz biblijny, pod red. R. E. Browna – J. A. Fitzmyera – R. E. Murphego (red. naukowy wyd. polskiego W. Chrostowski), Warszawa 2001, 1090; Por. J. E. Alsup, Nawrócenie, [w:] Encyklopedia Biblijna, pod red. P. J. Achtemeiera, Warszawa 1999, 821; J. A. Fitzmyer, The Gospel According to Luke, 1217; W. L. Liefeld, Luke, in: The Expositor’s Bible Commentary with The New International Version of The Holy Bible in Twelve Volumes, Vol. 8 (ed. F. E. Gaebelein – J. D. Douglas), Michigan 1984.1006; I. H. Marshall, The Gospel of Luke. A commentary on the Geek Text Vol. 3, 694; S. Wypych, Cud w Piśmie świętym, 340.


Inne wpisy z danej kategorii: Czytania

Tagi:

RSSWpisy (0)

Trackback URL

Wpisz się




Jeśli chcesz pokazać zdjęcie, kliknij Gravatar.