CZYTANIA

lut 02, 2011

Słowna implikacja aktu wiary w opisach cudownych uzdrowień w Ewangelii synoptycznych

Słowny inwentarz terminów określający akt wiary znajduje się w opisie cudownego uzdrowienia niewidomego pod Jerychem w Łk 18,35-43 (por. Mk 10,46-52).

Akt wiary niewidomego w tym opowiadaniu zamyka się w rzeczowniku pistis[1] (w. 42), który zawiera w sobie czasowniki ruchu i mowy oraz starotestamentowe wyznanie wiary: „akousas Usłyszawszy” (w. 36); „epynthaneto dowiadywał” (w. 36); „eiē byłoby” (w. 36); „eboēsen zawołał” (w. 38); „legōn mówiąc” (w. 38); „Iēsou hyie Dauid, eleēson me Jezusie, synu Dawida, zlituj się nade mną” (w. 38); „ekrazen krzyczał” (w. 39); „hyie Dauid eleēson me Synu Dawida, zlituj się nade mną” (w. 39); „eggisantos gdy zbliżył się” (w. 40); „eipen powiedział” (w. 41); „anablepsō (znowu) widział” (w. 41). Czasownik epynthaneto pochodzący od pynthanomai i oznacza: „dowiadywać się”, „pytać się”, „rozpytywać” coś o kogoś, „dochodzić” czegoś (przedmiotem tego terminu tutaj jest osoba Jezusa). Inny czasownik eboēsen wywodzi się z boaō i oznacza: „wołać”, „krzyczeć” (termin połączony jest z prośbą skierowaną do Jezusa o uzdrowienie i wyraża ogromny ból proszącego por. Łk 9,38).

Łukasz podobnie jak Marek używa ww. 35. 38 dwukrotnie starotestamentowej formuły wiary (zawierzenia). Inaczej niż Marek pokazuje sprzeciw tłumu (w. 39a: kai hoi proagontes epetimōn autō hina sigēsē | I przodem idący karcili go, aby zamilkł), a właściwie to tylko idący z przodu karcą błagającego ślepca. Oznacza to, że nie wszyscy należą do tych, którzy sprzeciwiają się uzdrowieniu. Jednak Ewangelista zmienia Markowe określenie Jezusa Rabbuni na „kyrios” (w. 41) zmieniając tym akcent wiary, którym określa boską potęgę Jezusa[2]. Dla wspólnoty Łukaszowej takiej modlitwy jaką przedstawił niewidomy spod Jerycha (ww. 38.39) Jezus zawsze wysłucha.

W opisie tym widać nie tylko wprost ujęty termin wiary pistis, ale też pośrednią implikację wiary zawierającą się w terminach i zwrotach: akousas, epynthaneto, eiē, eboēsen, legōn, eipen, anablepsō; Iēsou hyie Dauid, eleēson me, hyie Dauid eleēson me. Wiara ukazana tutaj wyraża bowiem ruch i mowę z uwzględnieniem narządu słuchu.


[1] Łukasz wymienia termin pisteuō tylko 9 razy w swej Ewangelii. Mateusz jedynie 4 razy. Marek aż 14 razy w swym dziele, ale żadnego nie używa w opisach cudownych uzdrowień. zob. R. Morgenthaler, Statistik des neutestamentlichen Wortschatzes, Zürich 19822, 132.

[2] Por. W. Barclay, Ewangelia św. Łukasza, Warszawa 1984, 319-321; Boaō, in: Exegetical Dictionary of the New Tetsament, Vol. 1, ed. H. Balz – G. Schneider, Michigan1990³, 223; Boaō, in: A Greek-English Lexicon on the New Testament and Other Early Christian Literature, ed. F. W. Danker – W. Bauer, Chicago – London 1957, 180; R. Popowski, Boaō, [w:] Wielki słownik grecko-polski Nowego Testamentu, Warszawa 19952, 98; tenże, pynthanomai, 540; E. Schweizer, Das Evangelium nach Lukas (Das Neue Testament Deutsch, B. 3), Berlin 1982, 187; A. Stöger, Das Evangelium nach Lukas (Geistliche Schriftlesung Erläuterungen zum Neuen Testament für die Geistliche Lesung 3,2), Düsseldorf 1966, 140-142.


Inne wpisy z danej kategorii: Czytania

Tagi:

RSSWpisy (0)

Trackback URL

Wpisz się




Jeśli chcesz pokazać zdjęcie, kliknij Gravatar.