2 Księga Machabejska, rozdział 2

Powiada tu jako Jeremiasz prorok w onej górze, z której Mojżesz widział obiecaną ziemię, Przybytek Boży, i Archę, i Ołtarz schował, o uczynkach Judowych nieco, i o jego braciej, o którym pięcioro ksiąg Jazonowych, w tę jednę skrócono.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij

1A najduje się to w piśmiech Jeremiasza proroka, że roskazał wziąć ogień tym którzy się przeprowadzali, jako jest oznajmiono, i jako roskazał przeprowadzonym. 2I dał im zakon, aby nie zapominali przykazania Pańskiego, a iżby nie wykroczyli umysłem widząc bałwany złote, i śrebrne, i ochędóstwa ich. 3I inne takowe rzeczy mówiąc, napominał, aby zakonu nie spusczali z umysłu swego. 4A było w onym piśmie, jako przybytek i skrzynię roskazał prorok za wyrokiem Boskim do niego uczynionym, za sobą nieść, aż wyszedł na górę, na którą wstąpił Mojżesz i widział dziei dzictwo Boże.¹ 5I wszedszy tam Jeremiasz nalazł miejsce jaskiniej: i przybytek, i skrzynię, i ołtarz kadzenia wniósł tam, i zawalił drzwi. 6I przystąpili niektórzy pospołu, którzy szli za nim, aby sobie miejsce naznaczyli: i znaleźć nie mogli. 7A skoro się dowiedział Jeremiasz, winniąc je, rzekł: in miejsce nie będzie wiadome, n zbierze Bóg zgromadzenie ludu, a smiłuje się. 8A na ten czas Pan te rzeczy ukaże, i okaże się majestat Panski, i obłok będzie, jako się i Mojżeszowi pokazał, i jako gly Salomon prosił aby miejsce wielkiemu Bogu było poświęcone, po kazował te rzeczy.² 9Bo się wielmoźnie z mądrością obchodził, a jako mądrość mający, ofiarował ofiarę poświę cenia, i dokonania kościoła. Gen. 10Jako i Mojżesz modlił się do Pana, a ogień zstąpił z nieba, i całopalenie strawił, tak i Salomon modlił się, i zstąpił ogień z nieba, i strawił całopalenia. 11I powiedział Mojżesz, dla tego że nie było ziedziono co było za grzech, spalone jest. 12Także i Salomon przez dni obchodził poświęcanie. 13W pisano też rzeczy w księ gi w pisma Neemiasza: i jako sprawiwszy Bibliotekę, zniósł do niej z krain księgi, i proroków, i Dawida, i listy królewskie, i o podarkach. 14Także i Judas, te rzeczy które były poginęły dla wojny która na nas była przypadła, zebrał wszytkie, i są u nas. 15Jeśli tedy tych rzeczy potrzebujecie, poślicie te którzy by je wam odnieśli. 16A tak mając czynić oczyścienie, pisaliśmy do was: przetóż dobrze uczynicie, jeśli te dni obchodzić będziecie. 17A Bóg który wybawił lud swój, i przywrócił wszytkim dziedzictwo, i królestwo, i kapłaństwo, i świątynią, 18Jako obiecał w zakonie, mamy nadzieję że się rychło nad Rami smiluje, i zgromadzi z podniebia na miejsce święte.³ 19Bo nas wyrwał z wielkich niebespieczeństw, i miejsce oczyścił. 20A o Judzie Machabeuszu, yo braciej jego, i o kościoła wielkiego oczyścienia, i ołtarza poświęceniu, 21Ale i o walkach które się tkną Antiocha zacnego, i syna jego Eupatora, 22I o ziawieniach które się nieba stały, do tych którzy się za Żydy mocno zastawowali, tak i wszytkę ziemię wyswobodzili choć ich mało było: i wojska pogańskie wypędzili, 23I nastawniejszego po wszem świecie kościoła zaś dostali, i I miasto wybawili, i prawa które były zginęły naprawione były, bo się im Pan miłościwym stał, ze wszytką łaskawością. 24A k temu co Jason CyreBejczyk pięciorgiem ksiąg zamknął, myśmy się starali wiedne księgi skrócić. 25Bo uważając wielkość ksiąg, i trudność tym którzy się chcą obierać w historiach, dla wielkości rzeczy, 26Staraliśmy się aby ci którzy chcą czytać, mieli na umyśle uciechę, a uczący się żeby je łatwiej w pamięć w bić mogli: a wszytkim czytającym przyniósł się pożytek. 27A my jednak, którzyśmy się te księgi skrócić podięli, nic lekką pracą, aleowszem zabawą pełną nie dospania i potu na sięśmy przyjęli. 28Jako ei którzy ucztę sprawują, a starają się aby innych woli dosyć uczynili: gwoli mnogim z chęcią pracę podejmujemy. 29Prawdę o každej rzeczy składaczóm zostawując, a sami wedle danego sposobu krótkości folgując. 30Bo jako temu który nowy dóm buduje, o wszytkim się budowaniu potrzeba pilnie starać: a temu zasię kto chce pomalować, wynajdować potrzeba, co do ochędóstwa należy: tak rozumieć potrzeba i o nas: 31Abowiem wyrozumienie zcbrać, i mowę stosować, i dworniej każdą część osobno rozbierać, składaczowi historiy należy: 32Ale dzierżeć się krótkości mowy, i strzedz się wyprawowania rzeczy skracającemu ma bydź dozwolone. 33Ztąd tedy historią zaczniemy: z przemowy ile się rzekło, niech dosyć będzie, bo głupstwo jest przed historią rozciągać się, a w samej się historyjej ściągać.

Zaloguj się, aby zapisywać postęp czytania 📋 Mój plan czytania

Przypisy i odnośniki (3)

2 Mch 2, 4 — Deut. 34. a. 3.
2 Mch 2, 8 — 3. Król. 8. b. 14. 2. Par. 6. c. 14.
2 Mch 2, 18 — Deut. 30. a. 3. 5.