Biblia › 2 List do Tymoteusza

2 List do Tymoteusza, rozdział 2

Przełożony dla wiary i zbawiania ma zawżdy być gotów męczeństwo podjąć, niewiernym się sprzeciwiać, i zapłaty oczekawać.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Ty tedy, synu mój! zmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie: 2A coś słyszał odemnie przez wiele świadków, tóż zalecaj wiernym ludziom, którzy sposobni będą i inszych uczyć. 3Pracuj jako dobry żołnierz Chrystusa Jezusa. 4Żaden, służąc żołnierką Bogu, nie wikle się sprawami świeckiemi, aby się temu podobał, któremu się udał. 5Bo i który na placu się potyka, nie bierze wieńca, ażby się przystojnie potykał. 6Oracz, który pracuje, ma najprzód owocu zażywać. 7Rozumiej, co mówię; bo da tobie Pan we wszystkiem wyrozumienie. 8Pamiętaj, iż Pan Jezus Chrystus powstał z martwych, z nasienia Dawidowego, wedle Ewangelii mojej, 9W której cierpię aż do więzienia jako złoczyńca; ale słowo Boże nie jest związane. 10Przeto wszystko cierpię dla wybranych, aby i oni zbawienia dostąpili, które jest w Chrystusie Jezusie z chwałą niebieską. 11Wierna mowa, albowiem jeźliśmy spół umarli, spół też żyć będziemy. 12Jeźli ucierpiemy, spół też królować będziemy, jeźli się zaprzemy, i on się nas zaprze.1 13Jeźli nie wierzemy, on wiernym zostawa, zaprzeć samego siebie nie może.2 14To przypominaj, oświadczając przed Panem. Nie spieraj się słowy; bo się ninacz nie przygodzi, jedno na wywrócenie słuchających. 15Staraj się pilnie, abyś się stawił doświadczonym Bogu, robotnikiem niezawstydzonym, dobrze rozbierającym słowo prawdy. 16A bezbożności i próżnomówności strzeż się; albowiem wielce pomnażają się ku niepobożności. 17A mowa ich szerzy się jako kancer, z których jest Himeneusz i Philetus, 18Którzy od prawdy odpadli, powiadając, iż się już stało zmartwychwstanie, i wywrócili wiarę niektórych. 19Aleć mocny stoi grunt Boży, mając tę pieczęć: Zna Pan, którzy są jego, i: Niech odstąpi od niesprawiedliwości wszelki, który mianuje imię Pańskie. 20Lecz w wielkim domu nie tylko są naczynia złote i srebrne, ale też drzewiane i gliniane, niektóre ku uczciwości, a niektóre ku zelżywości. 21Jeźliby się tedy kto od tych oczyścił, będzie naczyniem ku uczciwości poświęconem i użytecznem Panu, zgotowanem na wszelką sprawę dobrą. 22A młodzieńskich chciwości chroń się, a naśladuj sprawiedliwości, wiary, nadzieje, miłości i pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca. 23A waruj się gadek głupich i bez umiejętności, wiedząc, iż rodzą zwady.3 24A słudze Pańskiemu nie trzeba się wadzić; ale układnym być ku wszystkim, sposobnym ku nauczaniu, cierpliwym, 25W cichości strofującym te, którzy się sprzeciwiają prawdzie: azaby im kiedy dał Bóg pokutowanie ku poznaniu prawdy,4 26I upamiętali się od sideł djabelskich, który je w więzieniu dzierży ku woli jego.
Przypisy i odnośniki (4)
  1. 2 Tm 2, 12 — Matth. 10, 33. Marc. 8, 38.
  2. 2 Tm 2, 13 — Rzym. 3, 3.
  3. 2 Tm 2, 23 — 1.Tim. 1, 4. — 4, 7. Tit. 3, 9.
  4. 2 Tm 2, 25 — t. j. dosłownie: upamiętanie ku poznaniu prawdy.