Apokalipsa św. Jana, rozdział 2

Rzeczy przyszłe kościołów w Ephezie, Smyrnie, Pergamie i Tyatyrze, które Jan święty widział, z różnością złych i dobrych wystawia.

1Aniołowi Ephezkiego kościoła napisz: To mówi, który trzyma siedm gwiazd w prawicy swej, który chodzi między siedmią lichtarzów złotych: 2Wiem sprawy twoje i pracą i cierpliwość twoję, a iż nie możesz cierpieć złych, i doświadczałeś tych, którzy się mienią być Apostoły, a nie są, i nalazłeś je kłamcami. 3I masz cierpliwość i znaszałeś dla imienia mego, a nie ustałeś. 4Ale mam przeciw tobie, żeś miłość twoję pierwszą opuścił. 5Pamiętajże tedy, zkądeś wypadł, i czyń pokutę, a uczynki pierwsze czyń. A jeźli nie, przyjdę tobie a poruszę lichtarz twój z miejsca swego, jeźli nie będziesz pokuty czynił.¹² 6Ale to masz, iż nienawidzisz uczynków Nikolaitów, których i ja nienawidzę. 7Kto ma ucho, niech słucha, co Duch mówi kościołom. Zwyciężcy dam jeść z drzewa żywota, które jest w raju Boga mojego. 8A Aniołowi kościoła Smyrneńskiego napisz: Toć mówi pierwszy i ostatni, który był umarł i żywie: 9Znam ucisk twój i ubóstwo twoje, aleś jest bogaty, i bluźnią cię ci, którzy się powiadają być Żydami, a nie są, ale są bóżnicą szatańską. 10Nic się nie bój tego, co masz cierpieć. Oto ma wrzucić djabeł niektóre z was do ciemnice, abyście byli kuszeni; i będziecie mieć ucisk przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec żywota. 11Kto ma ucho, niech słucha, co Duch mówi kościołom: Kto zwycięży, nie będzie obrażon od wtórej śmierci. 12A Aniołowi kościoła Pergameńskiego napisz: To mówi ten, który ma miecz z obudwu stron ostry: 13Wiem, gdzie mieszkasz, gdzie jest stolica szatańska, i trzymasz imię moje, i nie zaprzałeś się wiary mojej i w one dni, kiedy Antypas, świadek mój wierny, zabit jest u was, gdzie szatan mieszka. 14Ale mam przeciwko tobie trochę, iż tam masz trzymające naukę Balaamowę, który uczył Balaka, aby wrzucał zgorszenie przed syny Izraelskie, żeby jedli i porubstwo płodzili.³ 15Także masz i ty trzymające naukę Nikolaitów. 16Tymże sposobem pokutę czyń; a jeźli nie, przyjdę tobie rychło i będę walczył z nimi mieczem ust moich.⁴ 17Kto ma ucho, niech słucha, co Duch mówi kościołom: Zwyciężcy dam mannę skrytą i dam mu kamyk biały, a na kamyku imię nowe napisane, którego nikt nie zna, jedno który bierze. 18A Aniołowi Tyatyrskiego kościoła napisz: To mówi Syn Boży, który ma oczy jak płomień ogniowy, a nogi jego podobne mosiądzowi: 19Znam uczynki twoje i wiarę i miłość twoję i posługowanie i cierpliwość twoję i uczynki twoje ostatnie, których więcej niż pierwszych. 20Ale mam przeciwko tobie trochę, iż niewieście Jezabeli, która się mieni być prorokinią, dopuszczasz uczyć i zwodzić sługi moje, żeby porubstwo płodzili i rzeczy bałwanom ofiarowane jedli. 21I dałem jej czas, aby pokutę czyniła: a nie chce pokutować z porubstwa swego.⁵⁶⁷ 22Oto porzucę ją na łoże, a którzy z nią cudzołożą, w ucisku bardzo wielkim będą, jeźliby nie pokutowali z uczynków swoich:⁸ 23A syny jej pobiję śmiercią; i poznają wszystkie kościoły, iżem Ja jest, który badam się nerek i serc, i dam każdemu z was według uczynków jego.⁹ 24A wam mówię i drugim, którzyście w Tyatyrze, którzykolwiek nie mają tej nauki, którzy nie poznali głębokości szatańskiej, jako mówią: Nie włożę na was innego brzemienia. 25Wszakże to, co macie, trzymajcie, aż przyjdę. 26A ktoby zwyciężył i zachował aż do końca uczynki moje, dam mu zwierzchność nad pogany.¹⁰ 27I będzie je rządził laską żelazną, a jako statek garncarski będą skruszeni. 28Jakom Ja też wziął od Ojca mojego: i dam mu gwiazdę zaranną. 29Kto ma ucho, niech słucha, co Duch kościołom mówi.

Przypisy i odnośniki (10)

Ap 2, 5 — t. j. dosłownie: i upamiętaj się.
Ap 2, 5 — t. j. dosłownie: jeźli się nie upamiętasz.
Ap 2, 14 — Num. 24, 14. — 25, 2. — 31, 16.
Ap 2, 16 — t. j. dosłownie: Tymże sposobem upamiętaj się.
Ap 2, 21 — t. j. dosłownie: aby się upamiętała.
Ap 2, 21 — t. j. dosłownie: a nie chce upamiętać się.
Ap 2, 21 — Job. 24, 23.
Ap 2, 22 — t. j. dosłownie: jeźliby się nie upamiętali.
Ap 2, 23 — 1. Król. 16, 7. Psal. 7, 10. Jer. 11, 20. — 17, 10. — 20, 12.
Ap 2, 26 — Psal. 2, 8.