Księga Ezechiela, rozdział 44
O bronie zamknionej, o zakazaniu, aby obcy człowiek nie wchodził do kościoła, o kapłaniech i Lewitach, co za obyczajów mają używać.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1I obrócił mię ku drodze bramy świątynie zewnętrznej, która patrzała na wschód słońca, a była zamkniona. 2I rzekł Pan do mnie: Ta brama zamkniona będzie, nie będzie otworzona, i mąż nie wnidzie przez nię; bo Pan, Bóg Izraelski, wszedł przez nię, i będzie zamkniona 3Książęciu. Książę samo będzie siedzieć w niej, aby jadło chleb przed Panem: drogą bramy przysionku wchodzić będzie a drogą jej wychodzić. 4I przywiódł mię drogą bramy północnej przed oblicze domu, i ujrzałem, ano napełniła chwała Pańska dom Pański, i padłem na oblicze moje. 5I rzekł do mnie Pan: Synu człowieczy! połóż serce twoje a patrz oczyma twemi i uszyma twemi słuchaj wszystkiego, co Ja mówię do ciebie o wszystkich Ceremoniach domu Pańskiego i o wszech zakoniech jego, i położysz serce twoje na drogach kościelnych po wszystkich wyjściach świątynie. 6I rzeczesz do draźniącego mnie domu Izraelowego: To mówi Pan Bóg: Miejcie dosyć na wszech złościach waszych, domie Izraelów! 7Przeto że wwodzicie syny obce, nieobrzezane na sercu i nieobrzezane na ciele, żeby byli w świątyni mojej i mazali dom mój; i ofiarujecie chleby moje, tłustość i krew i łamiecie przymierze moje wszemi złościami waszemi. 8A nie strzegliście przykazania świątynie mojej i postawiliście stróże obrzędów moich w świątyni mojej sami sobie. 9To mówi Pan Bóg: Żaden cudzoziemiec nieobrzezany na sercu i nieobrzezany na ciele nie wnidzie do świątynie mojej, żaden syn obcy, który jest w pośrodku synów Izraelowych. 10Ale i Lewitowie, którzy daleko odstąpili odemnie w błędzie synów Izraelskich i zbłądzili odemnie za bałwany swymi i nieśli nieprawość swoję, 11Będą w świątyni mojej stróżmi i wrótnymi bram domu i sługami domu, oni będą bić całopalenia i ofiary ludu, i oni stać będą przed nimi, aby im służyli. 12Przeto iż służyli im przed oczyma bałwanów ich i byli domowi Izraelowemu zgorszeniem nieprawości, przetom podniósł rękę moję na nie, mówi Pan Bóg, i poniosą nieprawość swoję. 13A nie przybliżą się do mnie, aby mi sprawowali urząd kapłański, ani przystąpią do żadnej świątnice mojej podle świątynie świętych: ale poniosą sromotę swoję i złości swe, które czynili. 14I poczynię je odźwiernymi domu na wszelkiej posłudze jego i na wszystko, co się dziać będzie w nim. 15Lecz kapłani i Lewitowie, synowie Sadok, którzy strzegli obrzędów świątynie mojej, gdy błądzili synowie Izraelowi odemnie, ci przystąpią do mnie, aby mi służyli i stać będą przed oczyma memi, aby mi ofiarowali tłustość i krew, mówi Pan Bóg. 16Ci wnidą do świątynie mojej, ci też przystąpią do stołu mego, aby mi służyli i strzegli obrzędów moich. 17A gdy będą wchodzić do bram sieni wnętrznej, obloką szaty lniane, a nie wnidzie na nie nic wełnianego, gdy służą w bramach sieni wnętrznej i wewnątrz. 18Czapki lniane będą na głowach ich i ubranie płócienne będzie na biodrach ich, a nie będą się opasować w pocie. 19A gdy wynidą do sieni zewnętrznej do ludu, zewloką szaty swe, w których służyli, i położą je w skarbnicy świątynie a obloką się w inne szaty, a nie poświęcą ludu szatami swemi. 20Głowy też swej golić nie będą, ani włosów zapuszczać, ale niech strzygąc przystrzygają głów swoich. 21I wina niech nie pije żaden kapłan, kiedy ma wniść do sieni wnętrznej. 22I wdowy i porzucone niech nie pójmują za żony, ale panny z nasienia domu Izraelowego; ale i wdowę, która będzie wdową po kapłanie, pójmą. 23A lud mój uczyć będą, co za różność między rzeczą świętą a splugawioną i między rzeczą czystą a nieczystą, okażą im. 24A gdy będzie spór, stać będą na sądziech moich i sądzić będą, praw moich i przykazania mego we wszech świętach uroczystych strzedz będą i szabaty moje święcić będą, 25A do umarłego człowieka nie wnidą, aby się nie zmazali, chyba do ojca i do matki i do syna i do córki i do brata i do siostry, która drugiego męża nie miała, którymi się mazać będą. 26A gdy będzie oczyszczony, naliczą mu siedm dni. 27A w dzień wejścia swego do świątynie, do sieni wnętrznej, aby mi służył w świątyni, ofiaruje za grzech swój, mówi Pan Bóg.1 28A nie będą mieć dziedzictwa; Jam dziedzictwo ich, i osiadłości nie dacie im w Izraelu; bom Ja osiadłość ich. 29Ofiarę i za grzech i za występ oni jeść będą: i każdy ślub w Izraelu ich będzie.2 30I pierwiastki wszech pierworodnych i wszystkie mokre ofiary ze wszech, które ofiarują, kapłańskie będą, i pierwiastki pokarmów waszych dawać będziecie kapłanowi, aby oddał błogosławieństwo domowi twemu.3 31Żadnej zdechliny, ani poimanego od zwierzów z ptaków i z bydła nie będą jeść kapłani.