Księga Izajasza, rozdział 43
Lud Żydowski wierny bezpiecznym czyni, i obiecuje mu wiarę: o jednym Bogu, nad którego niemasz inszego, a ten zgładza grzechy nasze.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1A teraz to mówi Pan, który cię stworzył, Jakóbie! i który cię utworzył Izraelu: Nie bój się; bom cię odkupił, i nazwałem cię imieniem twojem: mójeś ty. 2Gdy pójdziesz przez wody, z tobą będę, a rzeki cię nie okryją: gdy będziesz chodził w ogniu, nie sparzysz się, i płomień nie będzie gorzał na tobie. 3Bom Ja Pan, Bóg twój, Święty Izraelów, zbawiciel twój: dałem Egipt ubłaganie twoje, Ethyopią i Sabę za cię. 4Odtąd jakoś się stał czci godnym w oczach moich i chwalebnym, Jam cię umiłował, i dam ludzie za cię, i narody za duszę twoję. 5Nie bój się; bom Ja jest z tobą: od wschodu przyprowadzę nasienie twoje, a od zachodu zgromadzę cię. 6Rzekę północnej stronie: Daj, a południowej : Nie hamuj. Przynieś syny moje zdaleka, a córki moje z kończyn ziemie. 7I każdego, który wzywa imienia mego, ku chwale mojej stworzyłem go, uformowałem go i uczyniłem go. 8Wyprowadź lud ślepy a mający oczy, głuchy a mający uszy. 9Wszyscy narodowie zgromadzili się spółem, i zebrały się pokolenia. Któż między wami opowie, a da nam słyszeć pierwsze rzeczy? Niechaj dadzą świadki swe, niech będą usprawiedliwieni, niech słyszą i rzeką: Prawda żywie. 10Wyście świadkowie moi, mówi Pan, i sługa mój, któregom obrał, abyście wiedzieli i wierzyli mi, a wyrozumieli, żem Ja jest sam: przedemną nie jest utworzony bóg i po mnie nie będzie. 11Jam jest, Jam jest Pan, a niemasz oprócz mnie zbawiciela,1 12Jam opowiedział i zbawił, oznajmiłem, a nie było między wami cudzego: wyście świadkowie moi, mówi Pan, a Ja Bóg. 13I od początku Ja sam, i niemasz, kto by z ręki mojej wyrwał: udziałam, a kto to odwróci? 14To mówi Pan, odkupiciel wasz, Święty Izraelów: Dla was posłałem do Babilonu i oderwałem wszystkie zawory i Chaldejczyki, którzy się chlubili w okrętach swoich. 15Ja Pan, Święty wasz: Stworzyciel Izraelów, król wasz. 16To mówi Pan, który dał po morzu drogę, a ścieżkę po bystrych wodach. 17Który wywiódł poczwórne i konia, wojsko i mocnego: pospołu zasnęli, ani powstaną: starci są jako len i pogaśli. 18Nie wspominajcie pierwszych rzeczy, i staradawnym nie przypatrujcie się. 19Oto Ja czynię nowe rzeczy, a teraz wznidą, wżdy je poznacie: położę na puszczy drogę a rzeki na bezdrożnem.2 20Chwalić mię będzie zwierz polny, smokowie i strusiowie, iżem dał wody na puszczy, rzeki na bezdrożnem, abych dał napój ludowi memu, wybranemu memu. 21Lud ten utworzyłem sobie, chwałę moję będzie opowiadał. 22Nie wzywałeś mię, Jakóbie! i nie pracowałeś dla mnie, Izraelu! 23Nie ofiarowałeś mi barana całopalenia twego, i ofiarami twemi nie uczciłeś mię: nie kazałem ci służyć obiatą, anim ci pracy zadawał w kadzidle. 24Nie kupiłeś mi za śrebro ziela wonnego, a łojem ofiar twoich nie napoiłeś mię: a przecię uczyniłeś, żem służył dla grzechów twoich, zadałeś mi pracą w nieprawościach twoich. 25Jam jest. Jam jest sam, który zgładzam nieprawości twoje dla mnie, a grzechów twoich nie wspomnię. 26Przywiedź mi na pamięć, a sądźmy się społu: powiedz, jeźli co masz, abyś usprawiedliwił. 27Ojciec twój pierwszy zgrzeszył, a tłumacze twoi wykroczyli przeciwko mnie. 28I splugawiłem książęta święte, dałem na wytracenie Jakóba, a Izraela na bluźnienie.