Księga Judyty, rozdział 14
Wywiesili głowę Holofernesowę z muru: Achior się obrzezał, lud się z miasta na nieprzyjaciela wytoczył, Assyriyczykowie chcąc obudzić Holofernesa, naleźli go bez głowy.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1I rzekła Judith, do wszytkiego ludu: Słuchajcie mię bracia: zawieście tę głowę na murze naszym: 2I będzie gdy wznidzie słońce, weźmi każdy z was broń swoję, a wybieżcie pędem: nie żebyście mieli zbieżeć na dół, ale jako na nie nacierając. 3Tedy szpiegowie musi bydź że pobieżą obudzić hetmana swego ku bitwie. 4A gdy rotmistrze ich przybieżą do namiotu Holofernesowego, i najdą go bez głowy we krwi swej ukalonego, przypadnie na nie strach. 5A gdy obaczycie zeć uciekają, bieżcie po nich bespiecznie, bo je Pan zetrze pod nogami waszemi. 6Tedy Achior widząc moc którą uczynił Bóg Izraelski, opuściwszy obyczaje pogańskie, uwierzył Bogu, i obrzezał ciało odrzezku swego, i przyłączony jest do ludu Izraelskiego, i wszytko potomstwo rodzaju jego aż do dnia dzisiejszego. 7A wnet skoro się rozedniło, wywiesili głowę Holofernesa z muru, i wziął każdy mąż broń swą, i wypadli z wielkim trzaskiem i wrzaskiem. 8Co ujźrzawszy szpiegowie, przybiegli do namiotu Holofernesowego. 9A ci którzy w namiocie byli i przychadzając, a przed weszciem pokoju gruchocąc żeby ocknął, stucznie niepokój czynili, aby nie od budzących ale od trzaskających Holofernes ocknął. 10Bo żaden nieśmiał pokoju mocy Assyriyskiej kołacąc abo wchodząc otwierać. 11Ale gdy przyszli hetmani, i tysiącznicy, i wszyscy przełożeni wojska Króla Assyriyskiego, rzekli komornikóm. 12Wnidźcie, a obudźcie go, bo myszy wyszedszy z jam swoich śmieją nas wyzywać ku bitwie. 13Tedy Wagao wszedszy do pokoju jego, stanął przed zasłoną, i klaskał rękoma swemi: bo mniemał żeby spał z Judith. 14Ale gdy żadnego ruszania leżącego nie słyszał, przystąpił przybliżając się do zasłony, a podniówszy ją, i ujźrzawszy trupa bez głowy Holofernesowego, we krwi swej uwalanego na ziemi leżącego, krzyknął głosem wielkim z płaczem, i rozdarł odzienie swoje. 15A wszedszy do namiotu Judith, nie nalazł jej: i wybiegł z pokoju do ludu, 16I rzekł: Jedna Żydowska niewiasta uczyniła zamieszanie w domu Króla Nabuchodonozora: bo oto Holofernes leży na ziemi, a głowy jego niemasz na nim: 17Co gdy usłyszeli książęta siły Assyriyskiej, rozdarli wszyscy szaty swe, i nieznośny strach i drżenie przypadło na nie, i strwożyły się serca ich barzo. 18I stał się krzyk niewymowny w pośrzód obozu ich.