Księga Kapłańska, rozdział 6
Ofiara za grzech wiadomy: Ustawa około ofiary palonej ognia ustawicznego: Ofiary przy święceniu kapłanów i o ofiarze za grzechy: a kto i kędy mają ich jeść.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 2Dusza, która zgrzeszy, a wzgardziwszy Pana, zaprzy bliźniemu rzeczy do schowania danej, której jej powierzono: albo co gwałtem wyciśnie, albo potwarz uczyni,1 3Albo najdzie rzecz straconą, a zaprzawszy się nadto przysięże fałszywie, i cokolwiek innego uczyni z wielu rzeczy, w których zwykli ludzie grzeszyć, 4Przekonana w grzechu przywróci 5Wszystko, co zdradą chciała otrzymać, zupełnie, i nadto piątą część Panu, któremu szkodę uczyniła. 6A za grzech swój ofiaruje barana bez makuły z trzody, i da go kapłanowi, według oszacowania i miary przewinienia. 7Który się będzie modlił zań przed Panem, a będzie mu odpuszczona każda rzecz, którą czyniąc zgrzeszył. 8I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 9Rozkaż Aaronowi i synom jego: Ten jest zakon całopalenia: Będzie palona na ołtarzu całą noc aż do zarania: ogień z tegoż ołtarza będzie. 10Oblecze się kapłan w szatę i w ubranie płócienne: i wybierze popiół, który żrący ogień spalił, i posypawszy go przy ołtarzu, 11Zewlecze pierwsze odzienie a oblókłszy się w inne, wyniesie go za obóz, a na miejscu bardzo czystem spali go, aż się w perz obróci. 12A ogień na ołtarzu zawżdy będzie gorzał, który będzie żywił kapłan, podkładając drwa rano na każdy dzień, i włożywszy nań całopalenie, będzie na nim palił łoje zapokojnych.2 13Ogień ten ustawiczny jest, który nigdy nie ustanie na ołtarzu. 14Ten jest zakon obiaty i mokrych ofiar, które ofiarować będą synowie Aaronowi przed Panem i przed ołtarzem. 15Weźmie kapłan garść białej mąki oliwą rozczynionej, i wszystko kadzidło, które na mące jest położone: i spali je na ołtarzu na pamiątkę woni najwdzięczniejszej Panu. 16A ostatek białej mąki zje Aaron z synmi swymi bez kwasu, a zje na miejscu świętem sieni przybytku. 17A kwaszona nie będzie dla tego, iż się część jej ofiaruje na zapał Pański: święte świętych będzie, jako za grzech i za występek. 18Mężczyzna tylko z pokolenia Aaronowego jeść je będzie. Zakonne i wieczne będzie w pokoleniach waszych z ofiar Pańskich. Każdy, kto się ich dotknie, będzie poświęcony. 19I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 20Ta jest obiata Aarona i synów jego, którą ofiarować mają Panu w dzień pomazowania swego. Dziesiątą część Ephy mąki białej ofiarują w ofierze wiecznej, połowicę jej rano, a połowicę jej wieczór: 21Która w panewce zaczyniona oliwą usmażona będzie. A ofiaruje ją ciepłą na wonność najwdzięczniejszą Panu, 22Kapłan, który na ojcowskie miejsce prawnie wstąpił: a spalą wszystkę na ołtarzu. 23Każda bowiem ofiara kapłańska wszystka będzie spalona, a żaden z niej nie będzie pożywał. 24I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 25Mów Aaronowi i synom jego: Ten jest zakon ofiary za grzech: Na miejscu, gdzie ofiarują całopalenie, będzie ofiarowana przed Panem: święte świętych jest. 26Kapłan, który ofiaruje, będzie ją jadł na miejscu świętem, w sieni przybytku. 27Cokolwiek się dotknie mięsa jej, będzie poświęcone. Jeźli szata krwią jej będzie pokropiona, wypiorą ją na miejscu świętem. 28A naczynie gliniane, w którem ją warzono, stłuką, a jeźli naczynie będzie miedziane, wytrą je i wymyją wodą. 29Każdy mężczyzna z rodu kapłańskiego będzie mięsa jej pożywał; bo święte świętych jest. 30Ofiara bowiem, którą biją za grzech, której krew noszą do przybytku świadectwa dla oczyszczenia w świątnicy, nie będzie jedzona, ale spalona ogniem.3