☰
Zaloguj Załóż konto

Biblia › Ewangelia wg św. Łukasza

Ewangelia wg św. Łukasza, rozdział 1

Elżbieta począwszy Jana, od Panny Maryej z Ducha świętego brzemiennej nawiedzona, urodziła syna Zacharyaszowi przedtem niememu, a potem prorokującemu.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Ponieważ wiele ich się kusiło, żeby spisali porządną historyą o rzeczach, które się w nas wypełniły; 2Jako nam podali, którzy się im od początku sami przypatrowali, i byli sługami mowy: 3Zdało się i mnie, którym z początku pilnie wszystkiego dochodził, porządnie tobie, cny Theophile! wypisać.1 4Abyś poznał prawdę słów tych, których cię nauczono. 5Był za dni Heroda, króla Żydowskiej ziemie, kapłan niektóry imieniem Zacharyasz, z porządku Abiasza, a żona jego z córek Aaronowych, a imię jej Elżbieta.2 6A byli oboje sprawiedliwymi przed Bogiem, chodząc we wszystkich przykazaniach i usprawiedliwieniach Pańskich bez przygany. 7A nie mieli syna, przeto iż Elżbieta była niepłodną, a byli oboje podeszłymi we dniach swoich. 8A stało się, gdy odprawował urząd kapłański w rzędzie porządku swego przed Bogiem, 9Według zwyczaju urzędu kapłaństwa losem padło, że miał kadzić, wszedłszy do kościoła Pańskiego:3 10A wszystko mnóstwo ludu było zewnątrz, modląc się godziny kadzenia.4 11I ukazał mu się Aniół Pański, stojąc po prawej stronie ołtarza kadzenia. 12I zatrwożył się Zacharyasz, ujrzawszy, i przypadła nań bojaźń. 13I rzekł do niego Aniół: Nie bój się, Zacharyaszu! bo jest wysłuchana prośba twoja, a żona twa Elżbieta urodzi tobie syna, i nazowiesz imię jego Jan. 14A ty będziesz miał wesele i radość, i wiele ich będą się radować z narodzenia jego. 15Albowiem będzie wielki przed Panem: i wina i sycery pić nie będzie, i będzie napełnion Duchem Świętym jeszcze z żywota matki swej, 16A nawróci wiele synów Izraelskich ku Panu, Bogu ich. 17A on uprzedzi przed nim w duchu i mocy Eliaszowej, aby obrócił serca ojców ku synom, a niedowiarki ku roztropności sprawiedliwych, iżby zgotował Panu lud doskonały.5 18I rzekł Zacharyasz do Anioła: Zkąd to poznam? bom jest stary, i żona moja podeszła w dniach swych. 19A odpowiedziawszy Aniół, rzekł mu: Jam jest Gabryel, który stoję przed Bogiem, a jestem posłan, abych mówił do ciebie, a to dobre poselstwo tobie odniósł. 20A oto będziesz milczącym, ani będziesz mógł mówić aż do dnia, którego się to stanie: dlatego, żeś nie uwierzył słowom moim, które się wypełnią czasu swego. 21A lud oczekiwał Zacharyasza, i dziwowali się, że on omieszkawał w kościele. 22A gdy wyszedł, nie mógł do nich mówić, i poznali, że widzenia widział w kościele. A on skiwał na nie, i został niemym. 23I stało się, gdy się wypełniły dni urzędu jego, odszedł do domu swego. 24A po onych dniach poczęła Elżbieta, żona jego, i taiła się przez pięć miesięcy, mówiąc: 25Iż mi tak Pan uczynił we dni, w które pojrzał, aby odjął moje urąganie między ludźmi 26A miesiąca szóstego posłan jest Aniół Gabryel od Boga do miasta Galilejskiego, któremu imię Nazareth, 27Do panny poślubionej mężowi, któremu było Józeph, z domu Dawidowego: a imię panny Marya.6 28I wszedłszy Aniół do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona łaski pełna, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami. 29Która gdy usłyszała, zatrwożyła się na mowę jego, i myśliła, jakieby to było pozdrowienie. 30I rzekł jej Aniół: Nie bój się, Maryo! albowiem nalazłaś łaskę u Boga. 31Oto poczniesz w żywocie i porodzisz syna, a nazowiesz imię jego Jezus.7 32Ten będzie wielki, a będzie zwan Synem Najwyższego: i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego, 33I będzie królował w domu Jakóbowym na wieki, a królestwa jego nie będzie końca.8 34A Marya rzekła do Anioła: Jakóż się to stanie, gdyż męża nie znam? 35A Aniół odpowiedziawszy, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na cię, a moc Najwyższego zaćmi tobie. Przetóż i co się z ciebie narodzi święte, będzie nazwano Synem Bożym. 36A oto Elżbieta, krewna twoja, i ona poczęła syna w starości swej, a ten miesiąc szósty jest onej, którą zowią niepłodną. 37Bo u Boga nie będzie żadne słowo niepodobne. 38I rzekła Marya: Oto służebnica Pańska, niechaj mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Aniół. 39A powstawszy Marya w onych dniach, poszła na górę z kwapieniem do miasta Judzkiego. 40I weszła w dom Zacharyaszów i pozdrowiła Elżbietę. 41I stało się, skoro słyszała Elżbieta pozdrowienie Maryi, skoczyło dzieciątko w żywocie jej, i napełniona jest Ducha Świętego Elżbieta. 42I zawołała głosem wielkim i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego. 43A skądże mnie to, że przyszła matka Pana mego do mnie? 44Albowiem oto, jako stał się głos pozdrowienia twego w uszach moich, skoczyło od radości dzieciątko w żywocie moim. 45A błogosławionaś, któraś uwierzyła; albowiem spełni się to, coć jest powiedziano od Pana. 46I rzekła Marya: Wielbij, duszo moja, Pana, 47I rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. 48Iż wejrzał na niskość służebnice swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody. 49Albowiem uczynił mi wielkie rzeczy, który możny jest, i święte imię jego. 50A miłosierdzie jego od narodu do narodów, bojącym się jego. 51Uczynił moc ramieniem swojem, rozproszył pyszne myśli serca ich.9 52Złożył mocarze z stolice, a podwyższył niskie.10 53Łaknące napełnił dobrami, a bogacze z niczem puścił.11 54Przyjął Izraela, sługę swego, wspomniawszy na miłosierdzie swoje.12 55Jako mówił do ojców naszych, Abrahamowi i nasieniu jego na wieki.13 56I mieszkała z nią Marya jakoby trzy miesiące, i wróciła się do domu swego. 57A Elżbiecie wypełnił się czas porodzenia, i porodziła syna. 58I usłyszeli sąsiedzi i krewni jej, iż uwielbił Pan miłosierdzie swe z nią, i radowali się z nią. 59A gdy było dnia ósmego, przyszli obrzezować dzieciątko i nazywali go imieniem ojca jego Zacharyaszem. 60A odpowiedziawszy matka jego, rzekła: Nie tak, ale nazwan będzie Janem. 61I mówili do niej: Iż żadnego niemasz w narodzie twym, coby go zwano tem imieniem. 62I dawali znać ojcu jego, jakoby go chciał nazwać. 63A zadawszy tabliczki, napisał mówiąc: Jan jest imię jego. I dziwowali się wszyscy. 64A wnet się otworzyły usta jego i język jego, i mówił, błogosławiąc Boga. 65I padł strach na wszystkie sąsiady ich: i po wszystkich górach Żydowskiej ziemie rozsławione są wszystkie te słowa. 66A wszyscy, którzy słyszeli, kładli do serca swego, mówiąc: Co mniemasz za dziecię to będzie? albowiem była z nim ręka Pańska. 67A Zacharyasz, ojciec jego, napełnion jest Ducha Świętego, i prorokował, mówiąc: 68Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, iż nawiedził i uczynił odkupienie ludu swego.14 69I podniósł róg zbawienia nam, w domu Dawida, służebnika swego.15 70Jako mówił przez usta świętych, którzy od wieku są, proroków swoich.16 71Wybawienie od nieprzyjaciół naszych, i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą.17 72Aby uczynił miłosierdzie z ojcy naszymi i wspamiętał na testament swój święty, 73Przysięgę, którą przysiągł Abrahamowi, ojcu naszemu,18 74Że nam dać miał, iżbyśmy, wybawieni z ręki nieprzyjaciół naszych, bez bojaźni mu służyli, 75W świętobliwości i w sprawiedliwości przed nim, po wszystkie dni nasze.19 76A ty dzieciątko! prorokiem Najwyższego będziesz nazwane; bo uprzedzisz przed oblicznością Pańską, abyś gotował drogi jego.20 77Iżbyś dał naukę zbawienia ludowi jego, na odpuszczenie grzechów ich. 78Dla wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, przez które nawiedził nas Wschód z wysokości,21 79Aby zaświecił tym, którzy w ciemności i w cieniu śmierci siedzą, ku wyprostowaniu nóg naszych na drogę pokoju. 80A dzieciątko rosło i umacniało się duchem, i było na pustyniach aż do dnia okazania swego przed Izraelem.
Zaloguj się, aby zapisywać postęp czytania 📋 Mój plan czytania
Przypisy i odnośniki (21)
  1. Łk 1, 3 — Dzie. 1, 1.
  2. Łk 1, 5 — 1. Par. 24, 10.
  3. Łk 1, 9 — Exod. 50,30, 7.
  4. Łk 1, 10 — Lev. 16, 17.
  5. Łk 1, 17 — Matth. 11, 14. Mal. 4, 6.
  6. Łk 1, 27 — Matth. 1, 18.
  7. Łk 1, 31 — Isai. 7, 14. Niż. 2, 21. Matth. 1, 21.
  8. Łk 1, 33 — Dan. 7,14. 27. Mich. 4, 7.
  9. Łk 1, 51 — Isai. 51, 9. Psal. 32, 10.
  10. Łk 1, 52 — 1.Król. 2, 5.
  11. Łk 1, 53 — Psal. 33, 11.
  12. Łk 1, 54 — Isai. 41, 8. — 54, 5. Jer. 31. 3. 20.
  13. Łk 1, 55 — Psal. 131, 11. Gen. 17, 19. — 22, 16.
  14. Łk 1, 68 — Matth. 1, 21.
  15. Łk 1, 69 — Psal. 131, 17.
  16. Łk 1, 70 — Psal. 73, 12.
  17. Łk 1, 71 — Jer. 23, 6. – 30, 10.
  18. Łk 1, 73 — Gen. 22, 16. Jer. 31, 33
  19. Łk 1, 75 — 1.Piotr. 1, 15.
  20. Łk 1, 76 — Mal. 4, 5.
  21. Łk 1, 78 — Zach. 3, 9. — 6, 12 Mal. 4, 2

Powiązane

W liturgii — Ewangelia dnia z rozważaniem