Pieśń nad Pieśniami, rozdział 4
Pan młody opisuje osobę pani młodej, i ku znajomości wszym przywodzi.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1O jakóżeś piękna, przyjaciółko moja! o jakóżeś piękna! oczy twoje gołębie, oprócz tego, co się wewnątrz tai. Włosy twoje jako stada kóz, które zstąpiły z góry Galaad. 2Zęby twoje jako trzody owiec postrzyżonych, które wyszły z kąpieli, każda mając po dwojgu jagniąt, a niepłodnej niemasz między niemi. 3Jako tkanica karmazynowa wargi twoje, a wymowa twoja wdzięczna: jako ułomek jabłka granatowego, tak jagody twoje, oprócz tego, co się wewnątrz tai. 4Jako wieża Dawidowa szyja twoja, którą zbudowano z obronami: tysiąc tarcz wiszą na niej, wszystka broń mocarzów. 5Dwie piersi twoje, jako dwoje bliźniątek u sarny, które się pasą między liliami. 6Póki dzień nie nadejdzie, a nie nachylą się cienie, pójdę do góry mirrhy i do pagórku kadzidła. 7Wszystka jesteś piękna, przyjaciółko moja! a niemasz w tobie zmazy. 8Pójdźże z Libanu, oblubienico moja! pójdź z Libanu, pójdź! będziesz koronowana z wierzchu Amana, z wierzchu Sanira i Hermona, z łożysk lwich, z gór rysiów. 9Zraniłaś serce moje, siostro moja, oblubienico! zraniłaś serce moje jednem okiem twojem, i jednym włosem szyje twojej. 10Jako piękne są piersi twoje, siostro moja, oblubienico! piękniejsze są piersi twe niż wino, a wonność olejków twoich niż wszystkie wonności. 11Plastr miodu płynący wargi twoje, oblubienico! miód i mleko pod językiem twoim: a wonność szat twoich, jako wonność kadzidła. 12Ogród zamkniony siostra moja, oblubienica: ogród zamkniony, zdrój zapieczętowany. 13Szczepy twoje sad malogranatów, z owocami jabłek cyprysu z nardem. 14Szpikanard i szafran, kassya i cynamon, ze wszemi drzewy Libańskiemi, mirrha i aloes, ze wszemi przedniejszemi olejkami. 15Zdrój ogrodów, studnia wód żywych, które płyną pędem z Libanu. 16Wstań, wietrze północny! a przyjdź wietrze z południa, przewiej ogród mój, a niech płyną wonności jego.