Psalm 104

W Biblii hebrajskiej (i w nowszych przekładach): Psalm 105

Przypomina Prorok rozliczne dobrodziejstwa Boże, czem nas ku dziękom i chwały czynieniu przywodzi.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij

1Alleluja. Wyznawajcie Panu, i wzywajcie imienia jego, opowiadajcie między pogany sprawy jego.¹² 2Śpiewajcie mu, i grajcie mu: oznajmiajcie wszystkie dziwy jego. 3Chlubcie się w imieniu świętem jego: niech się weseli serce szukających Pana. 4Szukajcie Pana, a bądźcie umocnieni: szukajcie oblicza jego zawsze. 5Pamiętajcie na dziwy jego, które uczynił: na cuda jego, i sądy ust jego. 6Nasienie Abrahamowe, słudzy jego! synowie Jakóbowi, wybrani jego! 7Onci Pan, Bóg nasz: po wszystkiej ziemi sądy jego. 8Pamiętał wiecznie na Testament swój: na słowo, które przykazał na tysiąc narodów. 9Które postanowił z Abrahamem: i na przysięgę swą z Izaakiem.³ 10I postanowił ją Jakóbowi za przykazanie: a Izraelowi za Testament wieczny, 11Mówiąc: Tobie dam ziemię Chanaan, sznur dziedzictwa waszego. 12Gdy byli w małej liczbie, bardzo trocha, i obywatele ich: 13I przechodzili od narodu do narodu, i z królestwa do innego ludu: 14Nie dopuścił im krzywdy czynić człowiekowi: i pokarał dla nich króle. 15Nie tykajcie pomazańców moich: a na proroki moje nie bądźcie złośliwymi.⁴ 16I zawołał głodu na ziemię, i skruszył wszystko posilenie chleba. 17Posłał przed nimi męża: za niewolnika przedan jest Józeph.⁵ 18Poniżyli w pętach nogi jego, żelazo przeszło duszę jego:⁶ 19Aż przyszło słowo jego: mówienie Pańskie zapaliło go. 20Posłał król, i rozwiązał go: Pan ludu, i wypuścił go.⁷ 21Postanowił go panem domu swego: i książęciem wszystkiej dzierżawy swojej: 22Aby ćwiczył książętą jego jako siebie samego: a starce jego mądrości nauczył. 23I wszedł Izrael do Egiptu: i Jakób był obywatelem w ziemi Cham.⁸ 24I rozmnożył lud swój bardzo: i zmocnił go nad nieprzyjacioły jego.⁹ 25Odmienił serce ich, aby nienawidzieli ludu jego, i czynili zdrady nad sługami jego. 26Posłał Mojżesza, sługę swego: Aarona, którego obrał.¹⁰ 27Położył w nich słowa znaków swoich, i cudów w ziemi Cham.¹¹ 28Puścił ciemności i zaćmił: i nie uprzykrzył słów swoich.¹² 29Obrócił wody ich w krew: a ryby ich pomorzył.¹³ 30Zrodziła ziemia ich żaby w pokojach królów ich.¹⁴ 31Rozkazał, i przyszła rozmaita mucha: i mszyce we wszystkich granicach ich.¹⁵ 32Uczynił dżdże ich gradem: i ogień palący na ich ziemi. 33I potłukł winnice ich i figi ich: i pokruszył drzewa w ich granicach. 34Rzekł, i przyszła szarańcza, i chrząszcz, któremu nie było liczby.¹⁶ 35I pojadł wszystkę trawę w ich ziemi: i pojadł wszystek owoc ziemie ich. 36I pobił wszystkie pierworodne w ziemi ich: pierwiastki wszelkiej prace ich.¹⁷ 37I wyprowadził je ze śrebrem i złotem: a nie był między ich pokoleniem chory.¹⁸ 38Radował się Egipt z wyjścia ich; bo był przyszedł na nie strach ich. 39Rozciągnął obłok na okrycie ich: a ogień, aby im świecił w nocy.¹⁹ 40Żądali i przyleciała przepiórka: i chlebem niebieskim nasycił je.²⁰ 41Rozszczepił opokę, i wypłynęły wody: płynęły rzeki na suszy.²¹ 42Albowiem pomniał na słowo święte swoje, które miał do Abrahama, sługi swego.²² 43I wywiódł lud swój z weselem, a wybrane swe z radością. 44I dał im krainy poganów: a roboty narodów posiedli: 45Aby przestrzegali usprawiedliwienia jego, i o zakonie jego się badali.

Zaloguj się, aby zapisywać postęp czytania 📋 Mój plan czytania

Przypisy i odnośniki (22)

Ps 104, 1 — 1.Par. 16, 8.
Ps 104, 1 — 1.Par. 16, 8. Isai. 12, 4.
Ps 104, 9 — Gen. 22, 16.
Ps 104, 15 — 2. Król. 1, 14. 1. Par. 16, 22.
Ps 104, 17 — Gen. 37, 36.
Ps 104, 18 — Gen. 39, 20.
Ps 104, 20 — Gen. 41,14.
Ps 104, 23 — Gen. 46, 6.
Ps 104, 24 — Exod. 1, 7. Dzie. 7, 17.
Ps 104, 26 — Exod. 3, 10. — 4, 29.
Ps 104, 27 — Exod. 7, 10.
Ps 104, 28 — Exod. 10, 21.
Ps 104, 29 — Exod. 7, 20.
Ps 104, 30 — Exod. 8, 6.
Ps 104, 31 — Exod. 8, 16. 24.
Ps 104, 34 — Exod. 10, 12.
Ps 104, 36 — Exod. 12, 29.
Ps 104, 37 — Exod. 12, 35.
Ps 104, 39 — Exod. 13, 21. Psal. 77, 14. 1. Cor. 10, 1.
Ps 104, 40 — Exod. 16, 13.
Ps 104, 41 — Num. 20, 11.
Ps 104, 42 — Gen. 17, 7.