Psalm 15
Zamyka w sobie Psalm proroctwo o świętych Bożych: i o umęczeniu, i też wskrzeszeniu Pana Chrystusowem.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Tytułu napis samemu Dawidowi. 2Zachowaj mię, Panie; bom nadzieję miał w tobie. Rzekłem Panu: Tyś jest Bogiem moim; albowiem dóbr moich nie potrzebujesz. 3Świętym, którzy są na ziemi jego, dziwne uczynił wszystkie chęci moje ku nim. 4Rozmnożyły się niemocy ich, potem się kwapili: nie będę zgromadzał schadzek ich ze krwi: i nie będę wspominał imion ich usty memi. 5Pan cząstka dziedzictwa mego i kielicha mego: tyś jest, który mi przywrócisz dziedzictwo moje. 6Sznury przypadły mi na osobliwych; albowiem dziedzictwo moje jest mi znamienite. 7Będę błogosławił Pana, który mi dał rozum: ktemu aż do nocy ćwiczyły mię nerki moje. 8Miałem Pana zawsze przed oczyma swemi; bo mi jest po prawicy, abych nie był poruszony.1 9Przetóż się uweseliło serce moje, i rozradował się język mój: nadto i ciało moje w nadziei odpoczywać będzie. 10Albowiem nie zostawisz dusze mojej w piekle: ani dasz świętemu twemu oglądać skażenia.2 11Oznajmiłeś mi drogi żywota, napełnisz mię weselem z obliczem twojem, rozkoszy na prawicy twej aż do końca.