Psalm 80
Napomina Prorok, aby porzuciwszy ziemskie, ku niebieskim rzeczom abychmy się garnęli. Głos kościoła.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Na koniec, za prasy, Psalm samemu Asaphowi. 2Radujcie się Bogu, pomocnikowi naszemu: wykrzykajcie Bogu Jakóbowemu. 3Weźmijcie Psalm, a podajcie bęben, wdzięczną arfę z cytrą. 4Trąbcie na nowiu w trąbę, w dzień zacny uroczystego święta waszego. 5Albowiem jest rozkazanie w Izraelu, i wyrok Bogu Jakóbowemu. 6Postanowił to na świadectwo w Józeph, gdy wychodził z ziemie Egipskiej: słyszał język, którego nie umiał.1 7Wybawił od brzemion ramiona jego: ręce jego służyły koszem. 8Wzywałeś mię w ucisku, a wybawiłem cię: wysłuchałem cię w tajniku burzy; doświadczałem cię nad wodami swaru.2 9Słuchaj, ludu mój, a oświadczę się na cię: Izraelu, jeźli mię usłuchasz. 10Nie będzie w tobie Boga nowego: i nie będziesz chwalił Boga cudzego.3 11Bomci ja jest Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemie Egipskiej: rozszerz usta twoje, a napełnię je. 12A nie słuchał lud mój głosu mego: a Izrael nie dbał na mię. 13I puściłem je za żądzami serc ich: pójdą w wynalazkach swoich.4 14By był lud mój słuchał mię, by był Izrael chodził drogami mojemi: 15Snadźbym był łacno poniżył nieprzyjacioły ich: a na trapiące je, obróciłbym rękę swoję. 16Nieprzyjaciele Pańscy skłamali mu: i będzie czas ich na wieki. 17I nakarmił je tłustością zboża: i nasycił je miodem z opoki.