Psalm 92
Proroctwo o Panu Chrystusie i królestwie jego, i o Apostolech.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Chwała pienia samemu Dawidowi, przed Sobotą, kiedy ziemia jest fundowana. Pan królował, oblókł się w ozdobę: oblókł się Pan mocą i przepasał się; albowiem umocnił okrąg świata, który się nie poruszy. 2Zgotowana stolica twoja od onego czasu: ty jesteś od wieku. 3Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki głos swój: podniosły rzeki nawałności swoje. 4Od szumu wód wielkich dziwne nawałności morskie: dziwny na wysokościach Pan. 5Świadectwa twoje okazały się być bardzo wiary godne: domowi twemu, Panie, przystoi świętobliwość na długość dni.