Mądrość Syracha, rozdział 10
O Sędziach i Królach, o takomstwie, o pysze, i chwale Bosej, o słudze rozumnym, o poczciwości dusze, i chwale smutku.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Sędzia mądry będzie sądził lud swój, a przełożeństwo rostropnego stałe będzie. 2Jaki jest sędzia ludu, tacy też słudzy jego: a jaki przełożony miasta, tacy i mieszkający w nim.1 3Król nieumiejętny potraci lud swój: a miasta osadzone będą rostropnością mądrych.2 4W ręce Bożej władza nad Siemią: i pożytecznego sprawcę wzbudzi nad nią na czas. 5W ręce Bożej sczęście człowiecze, a na osobę człowieka uczonego włoży sławę jego. 6Nie pamiętaj každej krzywdy bliźniego, a nie czyń nic w sprawach krzywdy.3 7Omierzła jest pycha przed Bogiem i przed ludźmi, i brzydliwa wszelka niesprawiedliwość narodów, 8Królestwo bywa przenaszane od narodu do narodu, dla niesprawiedliwości i krzywd, i potwarzy, i rozmaitych zdrad.4 9A nad łakomego nic niemasz gorszego. Przeczże się pyszni ziemia i popiół? 10Nic nie jest złościwszego jako miłować pieniądze. Bo ten i duszę swą ma przedajną: gdyż w żywocie swoim wyrzucił wnętrzności swoje. 11Wszytkich mocarzów krótki żywot. Długa niemoc obciąża lekarza. 12Krótką niemoc odcina lekarz: tak i Król dziś jest, a jutro umrze. 13Bo kiedy człowiek umrze, odziedziczy węże i bestye i robaki. 14Początek pychy człowieczej odstąpić od Boga. 15Bo od tego który go uczynił odstąpiło serce jego. Bo pycha jest początkiem grzechu każdego: kto się jej trzymać będzie, pełen będzie przeklęctwa, a na koniec go wywróci. 16Przeto Pan pohańbia zbory złych ludzi, i zepsował je do końca. 17Stolice książąt pysznych wywrócił Bóg, a na ich miejsce pokorne posadził. 18Korzenie pysznych narodów ususzył Bóg, a wsczepił pokorne z tychże narodów. 19Ziemie narodów wywrócił Pan, i wytracił je aż do gruntu: 20Wysuszył z nich i wytracił je, i wygładził pamiątkę ich z ziemie. 21Pamiątkę pysznych wytracił cił Bóg, i zostawił pamiątkę pokornych umysłem. 22Nie jest stworzona dla ludzi pycha: ani gniew dla narodu niewieściego. 23Nasienie ludzi to ucczone będzie, które się Boga boi, a to nasienie bezeczci będzie, które przestępuje Pańskie przykazanie. 24Między bracią rządzca ich we czci: a którzy się boją Pana, będą w oczach jego. 25Chluba bogatych, poczciwych, i ubogich, jest bojaźń Boża: 26Nie gardź człowiekiem sprawiedliwym ubogim, ani sobie wąż człowieka grzesznego bogatego. 27Wielki i sędzia i możny jest w uczciwości: a z nich niemasz więtszego nad tego który się Boga boi. 28Niewolnikowi mądremu wolni służyć będą: a mąż rostropny i ewiczony nie będzie szemrał strofowany: a nieuk nie będzie ucczony.5 29Nie wynoś się w czynieniu roboty twojej: ani się ociągaj czasu niedostatku. 30Lepszy jest co robi, a ma dosyć wszytkiego: niż co się pyszni a nie ma chleba.6 31Synu w cichości zachowaj duszę twoję, a miej ją w uczciwości według godności jej. 32Grzeszącego przeciw duszy swojej kto usprawiedliwi? a kto uczci nie cczącego dusze swojej? 33Ubogi dla swej nauki i bojaźni wsławion bywa: a jest człowiek którego cczą dla majętności jego. 34A kto jest wsławion w ubostwie, jako daleko więcej w bogactwie: lecz kto jest wsławion dla majętności, niech się ubóstwa boi.
Przypisy i odnośniki (6)
- Syr 10, 2 — Prov. 29. 12.
- Syr 10, 3 — 3. Król.12.13.
- Syr 10, 6 — Lev. 19. 13.
- Syr 10, 8 — Daniel. 4. 14.
- Syr 10, 28 — Prov. 17. 2. 2. Król. 22. 13.
- Syr 10, 30 — Prov. 12.9.