Mądrość Syracha, rozdział 38
O czczeniu Lekarza, jako się mamy modlić Bogu w niemocy, o spowiedzi, o pogrzebie umarłych, o rzemiestach, bez których miasto nie może bydź zbudowane.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Czói lekarza dla potrzeby: abowiem go Nawyższy stworzył. 2Bo od Boga jest wszelkie lekarstwo, a od Króla weźmie podarzenie. 3Nauka lekarzowa podwyższy głowę jego, a przed obliczem wielkich panów chwalon będzie. 4Nawyższy stworzył lekarstwa z ziemie, a człowiek mądry nie będzie się nimi brzydził. 5Izali od drzewa nie osłodzona jest gorzka woda?1 6Aby moc ich była od ludzi poznana. I dał ludzióm umiejętność Nawyższy, aby był ucczon w dziwach swoich. 7Temi lecząc uśmierzy boleść, i Aptekarz uczyni lekarstwa słodkie, i maści zdrowe uczyni, i nie będzie końca pracam jego. 8Bo pokój Boży po wierzchu ziemie. 9Synu w chorobie twojej nie opusczaj samego siebie, ale proś pana, a on cię uzdrowi.2 10Odwróć się od grzechu a prostuj ręce: i od wszelkiego występku oczyść serce twoje. 11Daj wdzięczność i pamiątkę przedniej mąki, a uczyń tłustą ofiarę: a daj miejsce lekarzowi: 12Abowiem go Pan stworzył: a niech nie odchodzi od ciebie, boć prace jego są potrzebne. 13Abowiem jest czas kiedy w ręce ich wpadniesz: 14A oni Pana prosić będą, aby sprawił ich ulżenie i zdrowie dla urzędu ich. 15Kto zgrzeszy przed oczyma tego który go stworzył, wpadnie w ręce lekarskie. 16Synu nad umarłym wylewaj łzy: a poczni płakać jakobyś co okrutnego cierpiał, a podług rozsądku przykriy ciało jego, a nie zaniedbawaj pogrzebu jego. 17A dla obmówiska płacz gorzko nad nim przez jeden dzień, a ciesz się dla smętku. 18A czyń pogrzeb według godności jego przez jeden dzień, abo dwa dla obmówiska. 19Bo od smetku prędko przypada śmierć i pokrywa siłę, a smutek serdeczny skurcza szyję. 20W odwróceniu trwa smętek, a żywność niedostatecznego wedle serca jego. 21Nie podawaj serca twego w smętek, ale ji odpądzaj od siebie: a pamiętaj na rzeczy ostateczne, 22Nie zapominaj bo niemasz nawrócenia: i temu nic nie pomożesz, a sam sobie zaszkodzisz. 23Pamiętaj na osądzenie moje: bo także będzie i twoje: mnie wczora a dziś tobie. 24W odpoczynieniu umarłego daj odpoczynąć pamiątce jego, a ciesz go przy wyszciu ducha jego. 25Mądrość nauczonego w czasie wolnym: a kto mniej ma zabaw mądrości nabędzie. 26Co za mądrością napełnion będzie, który pług dzierży, i który się chełpi w styku, ościeniem woły pogania i obiera się przy robocie ich, a rozmowa jego o cielętach? 27Serce swoje uda na wywracanie brózd, a staranie jego około karmienia krów. 28Tak każdy rzemieślnik i ciecieśla, który noc jako dzień trawi, i który sygnety ryte rzeże, a ustawiczność jego czyni rozmaite malowanie: serce swoje na podobieństwo malowania wyda, i czujnością swą robotę wyprawi. 29Także kowal siedzący przy nakowadlni, i przypatrujący się robocie żelaznej: Para ognista upali ciało jego, a biedzi się z gorącem od kamienia. 30Głos młota odnawia ucho jego, a na wizerunek naczynia oko jego. 31Serce swe uda na odprawienie robót, a czujnością swą ozdobi ku doskonałości. 32Tak garncarz siedząc nad robotą swoją, obracając koło nogami swemi, który zawsze jest w pieczołowaniu dla swej roboty, a pod liczbą jest wszytka praca jego. 33Uprawi glinę rękami swemi, a przed nogami swemi zgniecie twardość jej. 34Serce swe uda aby wykonał polewanie, a czujnością swą wychędoży piec. 35Ci wszyscy nadzieję mieli w ręku swych, a każdy w swym rzemieśle mądry jest. 36Bez tych wszytkich nie buduje się missto: 37I nie będą mieszkać ani się przechodzić: i do zgromadzenia nie przeskoczą. 38Na stolcu sędziego nie usiędą, i stanowienia sądowego nie zrozumieją, ani jawnie okażą nauki i rozsądku, i w przypowieściach nie będą należieni: 39Ale stworzenie świetekie potwierdza: a żądanie ich około roboty rzemiesła przychylając umysł swój, a pytając się o zakonie Nawyższego. t C S o H