Postawy i gesty podczas Mszy: kiedy stać, siedzieć i klęczeć?

Uczestniczymy we Mszy całymi sobą — także ciałem. Wspólne postawy wyrażają jedność zgromadzenia i pomagają się modlić. Oto najważniejsze zasady obowiązujące w Polsce.

Stoimy

Postawa stojąca wyraża gotowość i szacunek. Stoimy:

od wejścia kapłana do końca kolekty,
podczas śpiewu przed Ewangelią i samej Ewangelii,
przy wyznaniu wiary i modlitwie powszechnej,
od wezwania „Módlcie się, aby moją i waszą ofiarę…” do końca „Święty”,
od aklamacji po przeistoczeniu (lub od „Ojcze nasz” — według zwyczaju) do Komunii,
od modlitwy po Komunii do końca Mszy.

Siedzimy

Postawa siedząca sprzyja słuchaniu i rozważaniu. Siedzimy podczas czytań przed Ewangelią i psalmu, homilii, przygotowania darów oraz w czasie ciszy po Komunii.

Klęczymy

Klęczenie wyraża adorację i pokorę. W Polsce klęczymy od zakończenia śpiewu „Święty” do aklamacji po przeistoczeniu oraz po „Oto Baranek Boży” (aż do przyjęcia Komunii przez wiernych, według miejscowego zwyczaju).

Gesty

Przyklęknięcie na prawe kolano — przed Najświętszym Sakramentem w tabernakulum, przy wchodzeniu i wychodzeniu z kościoła.
Ukłon głowy — przy słowach Credo „I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało…” (w Boże Narodzenie i Zwiastowanie — przyklęknięcie).
Znak krzyża — na początku i na końcu Mszy; mały krzyżyk na czole, ustach i piersi przed Ewangelią.
Bicie się w piersi — przy „moja wina” w akcie pokuty.

Gdy nie możesz

Osoby starsze, chore czy z niepełnosprawnością nie muszą klęczeć ani długo stać. Najważniejsze jest serce — Bóg widzi naszą intencję.