Dziadkowie i przekazywanie wiary wnukom
Babcie i dziadkowie często są pierwszymi nauczycielami modlitwy. Jak mądrze przekazywać wiarę wnukom?

W wielu rodzinach to babcia nauczyła wnuka pierwszego pacierza, a dziadek zabrał go na pierwszą pielgrzymkę. Dziadkowie mają w przekazywaniu wiary ogromną rolę. Papież Franciszek ustanowił nawet Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych, obchodzony w czwartą niedzielę lipca, w pobliżu wspomnienia świętych Joachima i Anny (ich żywot znajdziesz w dziale „Nasi święci patroni”).
Czas i cierpliwość
Dziadkowie często mają więcej czasu i spokoju niż zapracowani rodzice. To idealne warunki do rozmów o Bogu, wspólnej modlitwy, czytania Biblii dla dzieci.
Opowiadajcie
Dzieci uwielbiają historie z dawnych lat. Opowiadajcie, jak wyglądało wasze dzieciństwo, jak przeżywaliście święta, jak wiara pomagała w trudnych czasach — wojnie, biedzie, chorobie. Takie świadectwa zostają w pamięci na całe życie.
Modlitwa
Nawet jeśli wnuki rzadko odwiedzają dziadków, ci mogą codziennie modlić się za nie. To ogromne wsparcie, często niewidoczne, ale bardzo cenne.
Szacunek dla rodziców
To rodzice odpowiadają za wychowanie dzieci. Jeśli wnuki nie są wychowywane w wierze, dziadkowie nie powinni działać za plecami rodziców, np. organizując chrzest bez ich wiedzy. Mogą natomiast łagodnie dzielić się swoją wiarą, zapraszać i być przykładem.
Przy okazji świąt
Wspólne przeżywanie Bożego Narodzenia, Wielkanocy, roratów, procesji Bożego Ciała czy majówek przy kapliczce — to naturalne okazje do przekazywania tradycji i wiary.
Wiara w starości
Dziadkowie, którzy z pogodą ducha przeżywają starość i chorobę, dają wnukom najcenniejszą lekcję: że wiara daje nadzieję aż do końca.
Kategorie: Rodzina i wychowanie