Biały tydzień: czym jest i jak go przeżyć?

W wielu polskich parafiach po Pierwszej Komunii świętej trwa tzw. biały tydzień. Dzieci codziennie, w strojach komunijnych, uczestniczą we Mszy, przyjmują Komunię i modlą się razem z rodzicami.

Skąd ta nazwa?

Nazwa nawiązuje do białych szat dzieci, a jeszcze wcześniej — do starożytnej tradycji. W pierwszych wiekach Kościoła neofici, ochrzczeni w Wigilię Paschalną, przez cały tydzień nosili białe szaty, a zdejmowali je w niedzielę po Wielkanocy, zwaną „białą niedzielą”. Uczestniczyli wtedy w katechezach o sakramentach, które przyjęli.

Po co jest biały tydzień?

Pierwsza Komunia to początek, a nie zakończenie. Biały tydzień pomaga dziecku zrozumieć, że Jezus chce przychodzić do nas często, a nie tylko w wielki dzień. Codzienne spotkania z Nim w Komunii są pięknym doświadczeniem — wiele dorosłych wspomina je jako jeden z najszczęśliwszych momentów dzieciństwa.

Co się dzieje w czasie białego tygodnia?

Każdy dzień może mieć inny charakter: Msza w intencji rodziców, chrzestnych, katechetów, nauczycieli, nabożeństwo majowe lub czerwcowe, poświęcenie dewocjonaliów, czasem pielgrzymka do pobliskiego sanktuarium. Na zakończenie dzieci często dziękują kapłanom i katechetom.

Jak pomóc dziecku?

Warto uprzedzić dziecko, że biały tydzień jest częścią uroczystości. Dobrze, by rodzice towarzyszyli mu przynajmniej w niektóre dni. Po Mszy można zapytać, o czym mówił ksiądz, za co dziecko dziękowało Jezusowi.

Co dalej?

Po białym tygodniu przychodzi pierwsza rocznica Komunii — w wielu parafiach obchodzona uroczyście po roku. Najważniejsze jednak, by dziecko przystępowało do Komunii w każdą niedzielę. Biały tydzień ma być początkiem dobrego nawyku.