Roraty: skąd się wzięły i dlaczego warto na nie chodzić?

Roraty to Msze święte ku czci Najświętszej Maryi Panny odprawiane w Adwencie. Tradycyjnie sprawowano je o świcie, w ciemnym kościele rozświetlonym świecami. Dziś wiele parafii odprawia je wieczorem, by mogły w nich uczestniczyć dzieci.

Skąd nazwa?

Nazwa pochodzi od pierwszych słów łacińskiej pieśni na wejście: „Rorate caeli desuper” — „Spuśćcie rosę, niebiosa” (Iz 45,8). To wołanie o przyjście Zbawiciela.

Historia

W Polsce roraty znane są od średniowiecza. W XIV wieku na Wawelu król Zygmunt Stary ufundował kaplicę rorantystów, w której codziennie odprawiano Msze roratnie. Według tradycji w roratach uczestniczyli przedstawiciele wszystkich stanów: król, duchowni, szlachta, mieszczanie i chłopi, a każdy zapalał swoją świecę.

Symbole

Świeca roratnia — duża świeca z białą lub niebieską wstążką, stawiana przy ołtarzu. Symbolizuje Maryję, która niesie w sobie Chrystusa, Światłość świata.
Lampiony — przynoszone przez dzieci i dorosłych. Przypominają przypowieść o pannach roztropnych, które czekały na oblubieńca z zapalonymi lampami.
Ciemność, która ustępuje światłu — obraz czasu przed przyjściem Chrystusa i radości z Jego nadejścia.

Roraty z dziećmi

Wiele parafii przygotowuje dla dzieci specjalne zadania: obrazki do zbierania, krótkie katechezy, losowanie figurki Matki Bożej do domu. To wspaniały sposób, by przeżyć Adwent całą rodziną.

Wczesne wstawanie

Kto spróbuje porannych rorat, często wspomina je jako jedno z najpiękniejszych doświadczeń Adwentu: ciemny kościół, migoczące lampiony i śpiew „Spuśćcie nam na ziemskie niwy”.