Akt zawierzenia Matce Bożej: jak oddać się Maryi?

Wielu świętych żyło w głębokiej więzi z Maryją. Św. Jan Paweł II wybrał na swoje zawołanie słowa „Totus Tuus” — „Cały Twój”, wyrażające całkowite oddanie się Matce Bożej. Taki akt może złożyć każdy z nas.

Czym jest zawierzenie?

Zawierzenie Maryi to oddanie Jej siebie — swojego życia, spraw, rodziny — by prowadziła nas do Jezusa. Nie chodzi o to, by Maryja zajęła miejsce Boga, ale by pomogła nam lepiej Go kochać. Na weselu w Kanie powiedziała: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2,5). To jest istota Jej misji.

Przygotowanie według św. Ludwika

Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort w „Traktacie o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny” zaproponował 33-dniowe przygotowanie do oddania się Jezusowi przez Maryję. Obejmuje ono modlitwę, rozważania o sobie, o Maryi i o Jezusie. Na zakończenie, najlepiej w święto maryjne, składa się akt oddania. Dziś wiele osób korzysta też z prostszych rekolekcji, np. „33 dni ku porannej chwale”.

Prosty akt zawierzenia

Maryjo, Matko moja, oddaję się Tobie cały — moje ciało i duszę, moje myśli, słowa i czyny, moją przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Prowadź mnie do Jezusa. Strzeż mnie i moich bliskich. Ucz mnie mówić Bogu „tak”, jak Ty. Amen.

Zawierzenie rodziny

Rodziny mogą zawierzyć się Matce Bożej wspólnie — np. podczas nawiedzenia obrazu w parafii, w święto maryjne lub w rocznicę ślubu. Warto potem codziennie odnawiać to zawierzenie krótką modlitwą, np. „Pod Twoją obronę”.

Życie zawierzeniem

Zawierzenie to nie jednorazowy akt, ale sposób życia: codzienna modlitwa, różaniec, naśladowanie pokory i ufności Maryi.