Pięć chlebów i dwie ryby

Wielki tłum idzie za Jezusem. Jezus pyta Filipa: skąd kupimy chleba, aby oni się posilili? Filip liczy: za dwieście denarów nie wystarczy. Andrzej mówi: jest tu chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, ale cóż to jest dla tak wielu? Jezus każe ludziom usiąść, bierze chleby, odmawia dziękczynienie i rozdaje. Wszyscy się nasycają, a zostaje dwanaście koszów ułomków.

Rozpoczyna się szósty rozdział Ewangelii Jana — wielka mowa o Chlebie Życia, którą będziemy czytać przez kilka dni.

Filip liczy pieniądze i wychodzi mu, że się nie da. Andrzej zauważa chłopca, ale też wątpi: cóż to jest dla tak wielu? Nasze zasoby zawsze wydają się za małe.

A chłopiec oddaje wszystko, co ma. Jezus nie robi cudu z niczego, ale z tego, co ktoś dał. Twoje małe „pięć chlebów” w rękach Jezusa może nakarmić wielu.

Co masz w swoim koszyku — czas, talent, siły? Oddaj to dziś Jezusowi, nawet jeśli wydaje się, że to za mało.