Objawione prostaczkom

Jezus odezwał się: wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, takie było Twoje upodobanie. Nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić.

Po wyrzutach wobec miast Jezus nagle wybucha modlitwą uwielbienia. Raduje się, że Ojciec objawia się ludziom prostym. Prostaczkowie to nie ludzie niewykształceni, ale ci, którzy nie uważają się za samowystarczalnych. Są otwarci jak dzieci.

Wiedza i rozum są darem Boga. Przeszkodą staje się dopiero pycha, która mówi: wszystko już wiem, nie potrzebuję, by ktoś mi coś objawiał. Bóg daje się poznać tym, którzy przychodzą do Niego z pustymi rękami. Przyjdź dziś do Niego jak dziecko — z pytaniem, z prośbą, z zachwytem.