Na drogę nic nie bierzcie

Jezus zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: nic nie bierzcie na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

U Łukasza uczniowie nie mają nawet laski. Ubóstwo misjonarza nie jest celem samym w sobie, ale znakiem: siła głoszenia nie pochodzi z zasobów, tylko z Bożej mocy. Uczeń zależy od Boga i od gościnności ludzi.

My często myślimy, że do dzielenia się wiarą potrzebujemy przygotowania, wiedzy, środków, idealnego momentu. Jezus wysyła uczniów, którzy jeszcze wiele nie rozumieją. Wystarczy to, co otrzymali od Niego. Co mnie powstrzymuje przed mówieniem o Bogu — brak „torby podróżnej” czy brak zaufania?