Ostatnie miejsce

Gdy Jezus przyszedł do domu przywódcy faryzeuszów, zauważył, jak zaproszeni wybierali sobie pierwsze miejsca. Opowiedział im przypowieść: jeśli cię ktoś zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by przypadkiem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony. Lecz gdy jesteś zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: przyjacielu, przesiądź się wyżej. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony.

Jezus obserwuje gości, jak zabiegają o lepsze miejsca przy stole. To zwykła ludzka próżność, którą wszyscy znamy: chcemy być docenieni, zauważeni, wyróżnieni. Jezus daje radę, która wygląda na zwykłą mądrość życiową.

Ale chodzi o coś głębszego. Pokora to nie fałszywa skromność, ale prawda o sobie przed Bogiem. Kto zna swoje miejsce przed Bogiem, nie musi walczyć o miejsce przed ludźmi. To Gospodarz wywyższa, nie my sami. Gdzie dziś mogę wybrać „ostatnie miejsce” — ustąpić, wysłuchać, nie wywyższać się?