Magnificat — Pieśń Maryi

Pieśń Maryi odmawiana codziennie w Nieszporach (Liturgia Godzin).

Według Biblii ks. Jakuba Wujka (Łk 1,46-55)

I rzekła Marya: Wielbij, duszo moja, Pana,
I rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.
Iż wejrzał na niskość służebnice swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
Albowiem uczynił mi wielkie rzeczy, który możny jest, i święte imię jego.
A miłosierdzie jego od narodu do narodów, bojącym się jego.
Uczynił moc ramieniem swojem, rozproszył pyszne myśli serca ich.
Złożył mocarze z stolice, a podwyższył niskie.
Łaknące napełnił dobrami, a bogacze z niczem puścił.
Przyjął Izraela, sługę swego, wspomniawszy na miłosierdzie swoje.
Jako mówił do ojców naszych, Abrahamowi i nasieniu jego na wieki.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Po łacinie

Magnificat anima mea Dominum,
et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo,
quia respexit humilitatem ancillae suae.
Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est,
et sanctum nomen eius,
et misericordia eius in progenies et progenies timentibus eum.
Fecit potentiam in brachio suo,
dispersit superbos mente cordis sui;
deposuit potentes de sede
et exaltavit humiles.
Esurientes implevit bonis
et divites dimisit inanes.
Suscepit Israel puerum suum,
recordatus misericordiae,
sicut locutus est ad patres nostros,
Abraham et semini eius in saecula.