Św. Alojzy Gonzaga, zakonnik

Alojzy (Luigi) Gonzaga urodził się 9 marca 1568 roku w Castiglione delle Stiviere w Lombardii jako najstarszy syn markiza Ferrante Gonzagi. Jako pierworodny miał odziedziczyć tytuł i władzę. Ojciec chciał z niego zrobić żołnierza i dworzanina, jednak Alojzy już jako dziecko wybrał inną drogę.

Paź na królewskich dworach

Wychowywał się na dworach we Florencji, Mantui i Madrycie. W 1581 roku, jako trzynastolatek, wyjechał z rodziną do Hiszpanii, gdzie został paziem infanta Diega, syna króla Filipa II. Mimo przepychu dworskiego życia zachował wielką czystość serca, dużo się modlił, pościł i czytał książki religijne. Pierwszą Komunię przyjął z rąk św. Karola Boromeusza.

Walka o powołanie

Postanowił wstąpić do jezuitów. Ojciec długo się sprzeciwiał, aż w końcu uległ. W 1585 roku Alojzy zrzekł się praw do dziedzictwa na rzecz młodszego brata i rozpoczął nowicjat w Rzymie. Kierownikiem duchowym był dla niego św. Robert Bellarmin. W 1587 roku złożył pierwsze śluby zakonne i studiował teologię w Kolegium Rzymskim.

Śmierć w służbie chorym

W 1591 roku Rzym dotknęła epidemia. Alojzy zgłosił się do pracy w szpitalu: nosił chorych, mył ich, karmił i przygotowywał na śmierć. Sam zaraził się i po kilku miesiącach choroby zmarł 21 czerwca 1591 roku, mając 23 lata. Mówił przed śmiercią: „Odchodzę z radością”.

Kanonizacja i patronat

Beatyfikował go Paweł V w 1605 roku, a kanonizował Benedykt XIII w 1726 roku, ogłaszając go patronem młodzieży, a zwłaszcza młodzieży uczącej się. Jan Paweł II wskazał go jako patrona chorych na AIDS i opiekujących się nimi. Jego relikwie spoczywają w kościele św. Ignacego w Rzymie.

Czego uczy

Alojzy nie był chłodnym, nieżyciowym świętym z obrazków. Był młodym człowiekiem o mocnym charakterze, który podjął trudną walkę o swoje powołanie i oddał życie, służąc najbardziej zagrożonym. Jego wspomnienie obchodzimy 21 czerwca.