Św. Jakub Apostoł, syn Zebedeusza

Jakub, nazywany Większym lub Starszym (dla odróżnienia od Jakuba, syna Alfeusza), był synem Zebedeusza i Salome oraz starszym bratem św. Jana Ewangelisty. Pochodził z Galilei i, jak ojciec i brat, był rybakiem nad Jeziorem Galilejskim. Gdy Jezus go powołał, natychmiast zostawił łódź i ojca, i poszedł za Nim.

Jeden z najbliższych

Jakub, Piotr i Jan tworzyli grono uczniów szczególnie bliskich Jezusowi. Byli świadkami wskrzeszenia córki Jaira, przemienienia na górze Tabor i modlitwy w Ogrójcu. Jezus nazwał Jakuba i Jana „Boanerges” — „synami gromu”, zapewne z powodu ich porywczości: chcieli na przykład sprowadzić ogień z nieba na samarytańską wioskę, która nie przyjęła Jezusa. Ich matka prosiła o pierwsze miejsca dla synów w królestwie, a Jezus zapytał: „Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić?”. „Możemy” — odpowiedzieli (Mt 20,22).

Pierwszy męczennik spośród Apostołów

Jakub jako pierwszy z Apostołów oddał życie za Chrystusa. Około 44 roku król Herod Agryppa I kazał go ściąć mieczem w Jerozolimie (Dz 12,2). Według przekazu Klemensa Aleksandryjskiego człowiek, który wydał go na sąd, poruszony postawą Apostoła, sam wyznał wiarę i zginął razem z nim.

Santiago de Compostela

Według tradycji Jakub głosił Ewangelię w Hiszpanii, a po jego śmierci uczniowie przewieźli jego ciało na zachodnie wybrzeże Półwyspu Iberyjskiego. W IX wieku odkryto tam grób uznany za grób Apostoła, a nad nim wyrosło miasto Santiago de Compostela. Stało się ono — obok Jerozolimy i Rzymu — jednym z trzech największych celów pielgrzymek chrześcijańskiego świata. Do dziś tysiące ludzi z całego świata wędruje do Composteli szlakiem św. Jakuba, także przez Polskę. Symbolem pielgrzymów jest muszla przegrzebka.

Święto

Święto św. Jakuba Apostoła obchodzimy 25 lipca. Jest on patronem Hiszpanii oraz wszystkich pielgrzymów.