Św. Florian, męczennik

Florian był rzymskim żołnierzem i urzędnikiem żyjącym na przełomie III i IV wieku w prowincji Noricum, na terenie dzisiejszej Austrii. Według przekazu dowodził oddziałem żołnierzy, który zajmował się także gaszeniem pożarów. Był chrześcijaninem w czasach, gdy wyznawanie wiary groziło śmiercią.

Wyznanie wiary

Podczas prześladowania za cesarza Dioklecjana namiestnik Akwilinus aresztował w Lauriacum (dzisiejsze Lorch koło Enns) grupę czterdziestu chrześcijan. Florian, który był już wtedy w stanie spoczynku, przybył, by stanąć w ich obronie i wyznał, że sam jest chrześcijaninem. Namawiano go do złożenia ofiary bogom rzymskim. Odmówił.

Męczeństwo

Został ubiczowany, a następnie z kamieniem u szyi wrzucony do rzeki Enns. Stało się to 4 maja 304 roku. Legenda mówi, że jego ciało wyrzuciła na brzeg woda, a orzeł strzegł go, dopóki pobożna wdowa Waleria go nie pochowała. Nad jego grobem powstał później klasztor St. Florian, do dziś jeden z najważniejszych ośrodków duchowych w Austrii.

Florian w Polsce

W 1184 roku książę Kazimierz Sprawiedliwy i biskup krakowski Gedko sprowadzili relikwie św. Floriana do Krakowa. Na Kleparzu wzniesiono kościół jego imienia. Gdy w 1528 roku wielki pożar strawił Kleparz, ocalał jedynie kościół św. Floriana — co umocniło przekonanie o jego opiece przed ogniem. Św. Florian stał się jednym z patronów Polski i Krakowa.

Patron strażaków

Przedstawiany jest jako rzymski żołnierz w zbroi, z chorągwią, wylewający wodę z naczynia na płonący dom. Jest patronem strażaków, a także zawodów związanych z ogniem: hutników, kominiarzy i piekarzy. W dniu jego wspomnienia, 4 maja, w Polsce obchodzi się Dzień Strażaka. Przy wielu domach i remizach stoją kapliczki i figury św. Floriana.