Św. Urszula Ledóchowska, dziewica

Julia Maria Ledóchowska urodziła się 17 kwietnia 1865 roku w Loosdorf w Austrii, w polskiej rodzinie hrabiowskiej o głębokich tradycjach patriotycznych i religijnych. Jej starsza siostra, bł. Maria Teresa Ledóchowska, założyła zgromadzenie misyjne, a brat Włodzimierz był generałem jezuitów.

Urszulanka w Krakowie

W 1886 roku wstąpiła do klasztoru urszulanek w Krakowie i przyjęła imię Urszula. Była cenioną wychowawczynią i nauczycielką. Prowadziła m.in. pierwszy w Krakowie dom dla studentek. Wyróżniała się pogodą ducha, wyczuciem i umiejętnością rozmowy z młodzieżą.

Petersburg i Skandynawia

W 1907 roku, za zgodą papieża Piusa X, wyjechała w przebraniu do Petersburga, gdzie prowadziła internat dla polskich dziewcząt. Po wybuchu I wojny światowej musiała opuścić Rosję. Działała w Szwecji, Danii i Norwegii: wydawała modlitewnik w języku norweskim, organizowała pomoc dla ofiar wojny w Polsce, prowadziła szkołę języków, odczyty o Polsce. Zyskała szacunek także wśród protestantów.

Urszulanki Szare

W 1920 roku wróciła do niepodległej Polski z grupą sióstr. Założyła Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, nazywane urszulankami szarymi od koloru habitu. Siostry prowadziły szkoły, internaty, przedszkola, świetlice, pracowały w ubogich dzielnicach i na Kresach. Dom macierzysty powstał w Pniewach koło Poznania.

Ewangelia uśmiechu

Urszula zostawiła prostą duchowość: „Mój najmilszy Jezus jest ze mną”. Zachęcała do „polityki uśmiechu” — pogody ducha, która jest wyrazem zaufania Bogu. Mówiła, że uśmiech to pierwszy dar, jaki możemy dać drugiemu człowiekowi.

Śmierć i kanonizacja

Zmarła 29 maja 1939 roku w Rzymie. Jej ciało spoczywa w sanktuarium w Pniewach. Jan Paweł II beatyfikował ją w Poznaniu w 1983 roku, a kanonizował w Rzymie 18 maja 2003 roku. Wspomnienie św. Urszuli Ledóchowskiej obchodzimy 29 maja.