List do Efezjan, rozdział 2
Ephezowie nie podlejsi, niż Żydowie, od grzechów wybawieni, od niewiernych odłączeni, powinni Bogu być wdzięczni.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1I was, którzyście byli umarli przez występki i grzechy wasze,1 2W którycheście niekiedy chodzili wedle wieku świata tego, według książęcia władzy powietrza tego, ducha, który teraz moc pokazuje w synach niewierności, 3Między którymi i my wszyscy obcowaliśmy niekiedy w pożądliwościach ciała naszego, czyniąc wolą ciała i myśli, i byliśmy z przyrodzenia synmi gniewu jako i drudzy. 4Lecz Bóg, (który jest bogatym w miłosierdziu), dla zbytniej miłości swojej, którą nas umiłował, 5I gdyśmy byli umarłymi przez grzechy, ożywił nas społem w Chrystusie, (którego łaską jesteście zbawieni). 6I wzbudził pospołu i wespółek posadził na niebiesiech w Chrystusie Jezusie, 7Aby okazał w nadchodzących wiekach obfite bogactwa łaski swojej, w dobrotliwości przeciwko nam w Chrystusie Jezusie. 8Albowiem łaską jesteście zbawieni przez wiarę, (i to nie z was, bo dar Boży jest). 9Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił. 10Albowiem stworzeniem jego jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie na uczynki dobre, które przedtem Bóg zgotował, abyśmy w nich chodzili. 11Przetóż pamiętajcie, żeście niekiedy wy poganie w ciele, którzy nazwani jesteście odrzezkiem, od tego, które zowią obrzezaniem na ciele rękoma uczynionem, 12Którzyście byli na on czas bez Chrystusa, oddaleni od obcowania z Izraelem i obcymi od testamentów obietnice, nadzieje nie mający i bez Boga na tym świecie. 13A teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzyście niekiedy byli daleko, staliście się blizko we krwi Chrystusowej. 14Albowiem on jest pokojem naszym, który oboje jednem uczynił i średnią ścianę przegrody rozwalił: nieprzyjaźń w ciele swojem 15I zakon przykazania wyrokami skaziwszy, aby dwu stworzył w samym sobie w jednego nowego człowieka, czyniąc pokój: 16I pojednał obudwu w jednem ciele z Bogiem przez krzyż, umorzywszy nieprzyjaźni w samym sobie. 17I przyszedłszy opowiedział pokój wam, którzyście byli daleko, i pokój tym, którzy blizko. 18Albowiem przezeń mamy przystęp oboje w jednym Duchu do Ojca.2 19A przeto już nie jesteście goście i przychodnie, aleście mieszczanie z świętymi i domownicy Boży, 20Wybudowani na fundamencie Apostołów i proroków, gdzie głównym węgielnym kamieniem sam Jezus Chrystus. 21Na którym wszystko budowanie wywiedzione, rośnie w kościół święty w Panu, 22Na którym też i wy pospołu budujecie się na mieszkanie Boże w Duchu.