Ewangelia wg św. Jana, rozdział 19

Od biczowania aż do z krzyża zdjęcia męki Pańskiej historya.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij

1W ten czas tedy Piłat wziął Jezusa i ubiczował. 2A żołnierze uplótłszy koronę z ciernia, włożyli na głowę jego i szatą szarłatową odziali go.¹ 3I przychodzili do niego, a mówili: Witaj, królu Żydowski! i dawali mu policzki. 4Wyszedł tedy zasię Piłat przed ratusz i rzekł im: Oto go wam wiodę przed ratusz, abyście poznali, że w nim żadnej winy nie najduję. 5Wyszedł tedy Jezus, niosąc cierniową koronę i szatę szarłatową. I rzekł im: Oto człowiek. 6Gdy go tedy ujrzeli najwyżsi kapłani i służebnicy, zawołali mówiąc: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go! Rzekł im Piłat: Weźmijcie go wy, a ukrzyżujcie; bo ja w nim winy nie najduję. 7Odpowiedzieli mu Żydowie: My zakon mamy, a wedle zakonu ma umrzeć, że się synem Bożym czynił. 8Gdy tedy Piłat usłyszał tę mowę, bardziej się ulękł. 9I wszedł zasię do ratusza, i rzekł do Jezusa: Zkądeś ty jest? Lecz mu Jezus nie dał odpowiedzi. 10Rzekł mu tedy Piłat: Nie mówisz zemną? nie wiesz, iż mam moc ukrzyżować cię, i mam moc puścić cię? 11Odpowiedział Jezus: Nie miałbyś żadnej mocy przeciw mnie, gdybyć z wierzchu nie dano. Przetóż który mię tobie wydał, większy grzech ma. 12I odtąd Piłat starał się, aby go puścił. Lecz Żydowie wołali, mówiąc: Jeźli tego wypuścisz, nie jesteś przyjaciel Cesarski; każdy bowiem, co się czyni królem, sprzeciwia się Cesarzowi. 13A Piłat usłyszawszy te mowy, wywiódł przed ratusz Jezusa i siadł na stolicy sądowej, na miejscu, które zowią Lithostrotos, a po Żydowsku Gabbatha. 14A był dzień przygotowania Paschy, godzina jakoby szósta, i rzekł Żydom: Oto król wasz. 15A oni wołali: Strać, strać, ukrzyżuj go! Rzekł im Piłat: Króla waszego ukrzyżuję? Odpowiedzieli najwyżsi kapłani: Nie mamy króla, jedno Cesarza. 16W ten czas tedy podał go im, żeby był ukrzyżowan. I wzięli Jezusa i wywiedli. 17A niosąc krzyż sobie, wyszedł na ono miejsce, które zwano Trupiej głowy, a po Żydowsku Golgotha;² 18Gdzie go ukrzyżowali, a z nim drugich dwu ztąd i zowąd, a w pośrodku Jezusa. 19A napisał Piłat i tytuł i postawił nad krzyżem. A było napisano: Jezus Nazareński, król Żydowski. 20Ten tedy tytuł czytało wiele Żydów; iż blizko miasta było miejsce, gdzie był ukrzyżowan Jezus: a było napisano po Żydowsku, po Grecku i po Łacinie. 21Mówili tedy Piłatowi najwyżsi kapłani Żydowscy: Nie pisz król Żydowski; ale, iż on powiadał: Jestem król Żydowski. 22Odpowiedział Piłat: Com napisał, napisałem. 23Żołnierze tedy, gdy go ukrzyżowali, wzięli szaty jego (i uczynili cztery części, każdemu żołnierzowi część) i suknią. A była suknia nie szyta, od wierzchu całodziana. 24Mówili tedy jeden do drugiego: Nie krajmy jej, ale rzućmy o nię losy, czyja ma być; iżby się Pismo wypełniło, mówiące: Podzielili sobie szaty moje, a o suknią moję rzucili los. A żołnierze to uczynili.³ 25I stały podle krzyża Jezusowego matka jego i siostra matki jego, Marya Kleophasowa, i Marya Magdalena. 26Gdy tedy ujrzał Jezus matkę i ucznia, którego miłował, stojącego, rzekł matce swojej: Niewiasto, oto syn twój. 27Potem rzekł uczniowi: Oto matka twoja. I od onej godziny wziął ją uczeń na swą pieczą. 28Potem wiedząc Jezus, iż się już wszystko wykonało, aby się wykonało Pismo, rzekł: Pragnę.⁴ 29Było tedy naczynie postawione octu pełne: a oni gębkę pełną octu, obłożywszy Izopem, podali do ust jego. 30Jezus tedy, gdy wziął ocet, rzekł: Wykonało się. A skłoniwszy głowę, ducha oddał. 31Żydowie tedy, (ponieważ był dzień przygotowania), aby na szabbat nie zostały ciała na krzyżu, (albowiem był wielki on dzień szabbatu), prosili Piłata, aby połamano golenie ich a zjęto je. 32Przyszli tedy żołnierze, a pierwszego złamali golenie i drugiego, który z nim był ukrzyżowan. 33Lecz przyszedłszy do Jezusa, gdy go ujrzeli już umarłego, nie łamali goleni jego. 34Ale jeden z żołnierzów włocznią otworzył bok jego, a natychmiast wyszła krew i woda. 35A który widział, wydał świadectwo, i prawdziwe jest świadectwo jego, a on wie, iż prawdę powiada, abyście i wy wierzyli. 36Albowiem się to stało, aby się wypełniło Pismo: Kości nie złamiecie z niego.⁵ 37I zasię drugie Pismo mówi: Ujrzą, kogo przebodli.⁶ 38A potem prosił Piłata Józeph z Arymathiej, (przeto iż był uczniem Jezusowym, lecz tajemnym dla bojaźni Żydów), iżby zdjął ciało Jezusowe. I pozwolił Piłat. Przyszedł tedy i zdjął ciało Jezusowe.⁷ 39Przybył też i Nikodem, który był przyszedł w nocy do Jezusa przedtem, niosąc przyprawę mirrhy i aloes, jakoby sto funtów.⁸ 40Wzięli tedy ciało Jezusowe, i związali je prześcieradły z rzeczami wonnemi, jako jest zwyczaj Żydom grześć. 41A na miejscu, gdzie był ukrzyżowan, był ogród, a w ogrodzie grób nowy, w którym jeszcze żaden nie był położony. 42Tam tedy, dla przygotowania Żydowskiego, iż grób był blizko, położyli Jezusa.

Zaloguj się, aby zapisywać postęp czytania 📋 Mój plan czytania

Przypisy i odnośniki (8)

J 19, 2 — Matth. 27, 27. Marc. 15, 16.
J 19, 17 — Matth. 27, 33. Marc. 15, 22. Luc. 23, 33.
J 19, 24 — Matth. 27, 35. Marc. 15, 24. Luc. 23, 34. Psal. 21, 19.
J 19, 28 — Psal. 68, 22.
J 19, 36 — Exod. 12, 46. Num. 9, 12.
J 19, 37 — Zach. 12, 10.
J 19, 38 — Matth. 27, 57. Marc. 15, 42. Luc. 23, 50.
J 19, 39 — Wyż. 3, 1. — 7, 50.