Księga Kapłańska, rozdział 16

Kiedy kapłan miał wchodzić do świątnice: i oczyścić ją z przybytkiem i z ołtarzem, i jako miał kozła żywego ofiarować.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij

1I mówił Pan do Mojżesza po śmierci dwu synów Aaronowych, kiedy ofiarując cudzy ogień zabici są.¹ 2I przykazał mu, mówiąc: Mów do Aarona, brata twego, aby nie każdego czasu wchodził do świątnice, która jest za zasłoną przed ubłagalnią, którą jest nakryta skrzynia, aby nie umarł; (bo w obłoku ukazować się będę nad wyrocznicą):² 3Aż to pierwej uczyni: Cielca za grzech ofiaruje, a barana na całopalenie. 4Oblecze się w szatę lnianą, a ubraniem lnianem okryje łono: opasze się pasem lnianym, a czapkę lnianą weźmie na głowę; bo te szaty są święte, w które wszystkie, omywszy się, oblecze się. 5I przyjmie od wszystkiego zgromadzenia synów Izraelowych dwu kozłów za grzech, a jednego barana na całopalenie. 6A gdy ofiaruje cielca i modlić się będzie za się i za dom swój, 7Dwu kozłów postawi przed Panem we drzwiach przybytku świadectwa. 8I puściwszy na obudwu losy, jeden Panu, a drugi kozłowi wypuszczalnemu: 9Którego los wynidzie Panu, ofiaruje go za grzech. 10A którego na kozła wypuszczalnego, postawi go żywego przed Panem, aby uczynił modlitwę nad nim, a wypuścił go na puszczą. 11To rządnie odprawiwszy, ofiaruje cielca, a modląc się za się i za dom swój, ofiaruje go. 12A wziąwszy kadzidlnicę, którą węglem żarzystym napełni z ołtarza, i nabrawszy ręką przyprawionego kadzenia wonnego na zapał, wnidzie za zasłonę do świątnice: 13Aby nakładłszy na ogień wonności, mgła ich i para okryła wyrocznicę, która jest nad świadectwem, a nie umarł. 14Weźmie też krwie cielcowej i pokropi palcem siedmkroć przeciw ubłagalni na wschód słońca. 15A gdy zabije kozła za grzech ludu, wniesie krew jego za zasłonę, jako jest przykazano o krwi cielcowej, aby pokropił przeciwko wyrocznicy: 16A oczyścił świątnicę od nieczystót synów Izraelowych, i od przestępstwa ich i wszystkich grzechów. Wedle tego obrzędu uczyni przybytkowi świadectwa, który rozbity jest między nimi, w pośrodku plugastw mieszkania ich. 17Żaden człowiek niechaj nie będzie w przybytku, kiedy najwyższy kapłan wchodzi do świątnice, aby się modlił za się i za dom swój, i za wszystko zgromadzenie Izraelskie, póki nie wynidzie.³ 18A gdy wynidzie do ołtarza, który jest przed Panem, niech się modli za się: a wziąwszy krew cielcową i kozłową, niech ją wyleje na rogi jego wokoło. 19I kropiąc palcem siedmkroć, niech go oczyści, i poświęci od nieczystoty synów Izraelowych. 20A gdy oczyści świątnicę, i przybytek, i ołtarz, tedy niech ofiaruje kozła żywego. 21A włożywszy obiedwie ręce na głowę jego, niechaj wyzna wszystkie nieprawości synów Izraelowych i wszystkie występki i grzechy ich: któremi przeklinając głowę jego, wypuści go przez człowieka nagotowanego na puszczą. 22A gdy zaniesie kozieł wszystkie nieprawości ich do ziemie pustej, a będzie puszczon na pustynią, 23Wróci się Aaron do przybytku świadectwa, a złożywszy szaty, w które pierwej był obleczony, gdy wchodził do świątnice, i tam je zostawiwszy: 24Omyje ciało swe na miejscu świętem i oblecze się w szaty swe. I potem, gdy wyszedłszy ofiaruje całopalenie swoje i pospólstwa, będzie się modlił tak za się jako i za lud. 25A łój, który jest ofiarowany za grzechy, spali na ołtarzu. 26On zaś, który wypuści kozła wypuszczalnego, omyje szaty swe i ciało wodą: i tak wnidzie do obozu. 27A cielca i kozła, które za grzech były ofiarowane, i których krew wniesiona jest do świątnice, aby się wykonało oczyszczenie, wyniosą precz za obóz, i spalą ogniem, tak skóry jako mięso ich i gnój ich.⁴ 28A ktobykolwiek je spalił, wymyje szaty swe i ciało wodą: i tak wnidzie do obozu.⁵ 29I będzie wam to za ustawę wieczną: Miesiąca siódmego, dziesiątego dnia miesiąca trapić będziecie dusze wasze, i żadnej roboty czynić nie będziecie: bądź obywatel, bądź przychodzień, który gościem jest między wami. 30Tego dnia będzie oczyszczenie wasze i ochędożenie od wszystkich grzechów waszych: przed Panem będziecie oczyszczeni. 31Bo Szabat odpoczynienia jest, i trapić będziecie dusze wasze ustawą wieczną. 32A oczyszczać będzie kapłan, który jest pomazany, i którego ręce są poświęcone, aby kapłański urząd sprawował miasto ojca swego: a oblecze się w szatę lnianą i w odzienie święte. 33I oczyści świątnicę, i przybytek świadectwa, i ołtarz, kapłany też i wszystek lud. 34I będzie wam to za ustawę wieczną, abyście się modlili za syny Izraelowe i za wszystkie grzechy ich raz w rok. Uczynił tedy Mojżesz, jako mu Pan był przykazał.

Zaloguj się, aby zapisywać postęp czytania 📋 Mój plan czytania

Przypisy i odnośniki (5)

Kpł 16, 1 — Exod. 30, 10.
Kpł 16, 2 — Do Żyd. 9, 7.
Kpł 16, 17 — Luc. 1, 10.
Kpł 16, 27 — Do Żyd. 13, 11.
Kpł 16, 28 — Niż. 21, 27.