Księga Kapłańska, rozdział 25
Postanowienie o siódmem i miłościwem lecie, o lichwie, o zniewoleniu i o poimanych odkupieniu.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1I mówił Pan do Mojżesza na górze Synai, rzekąc:1 2Mów synom Izraelowym, i rzeczesz do nich: Gdy wnidziecie do ziemie, którą ja wam dam: Sobotuj Sobotę Panu. 3Sześć lat zasiewać będziesz pole twoje, i sześć lat obrzynać będziesz winnicę twoję, i zbierać owoce jej; 4Ale siódmego roku Sabat będzie ziemi, odpoczynienia Pańskiego: pola zasiewać nie będziesz, i winnice nie będziesz obrzynać. 5Co sama ziemia zrodzi, żąć nie będziesz: i jagód winnych pierwocin twoich zbierać nie będziesz, jakoby zbieranie wina; bo rok odpoczynienia jest ziemie. 6Ale wam będą na pokarm, tobie i niewolnikowi twemu, niewolnicy i najemnikowi twemu, i przychodniowi, którzy gośćmi są u ciebie: 7Bydłu twemu i dobytkowi wszystko, co się zrodzi, będzie ku jedzeniu. 8Naliczysz też sobie siedm tygodniów lat, to jest, po siedmkroć siedm, które pospołu czynią lat czterdzieści i dziewięć: 9I zatrąbisz w trąbę miesiąca siódmego, dziesiątego dnia miesiąca, czasu ubłagania, po wszystkiej ziemi waszej. 10I poświęcisz rok pięćdziesiąty i ogłosisz odpuszczenie wszystkim obywatelom ziemie twojej; albowiem ten jest Jubileusz. Wróci się człowiek do majętności swojej, i każdy się wróci do domu dawnego; 11Bo Jubileusz jest, i pięćdziesiąty rok. Nie będziecie siać ani żąć, co się samo na polu rodzi: i pierwocin zbierania wina nie zbierzecie, 12Dla poświęcenia Jubileusza; ale natychmiast ofiarowane jeść będziecie. 13Roku Jubileusza wrócą się wszyscy do majętności swych. 14Gdy co przedasz sąsiadowi swemu, albo kupisz u niego, nie zasmucaj brata twego: ale według liczby lat Jubileusza kupisz u niego, 15A według porachowania zboża przeda tobie. 16Im więcej zostanie lat po Jubileuszu, tem większa będzie zapłata: a im mniej czasu naliczysz, tem tańsze kupno będzie; czas bowiem zboża przeda tobie. 17Nie trapcie braciej z pokolenia waszego, ale się niech każdy boi Boga swego; bo Ja Pan, Bóg wasz. 18Czyńcie przykazania moje, a sądów przestrzegajcie i wypełniajcie je, abyście mogli mieszkać w ziemi bez wszelkiego strachu: 19A żeby wam ziemia rodziła urodzaje swoje, którychbyście używali aż do sytości, nie bojąc się najazdu od nikogo. 20A jeźli rzeczecie: Co będziemy jeść siódmego roku, jeźli nie będziemy siać ani zbierać zboża naszego? 21Dam wam błogosławieństwo moje roku szóstego, i uczyni urodzaj trzech lat. 22I będziecie siać ósmego roku, a będziecie jeść stare zboże aż do dziewiątego roku: aż się urodzą nowe, jeść będziecie stare. 23Ziemia też nie będzie przedana na wieczność; bo moja jest, a wyście przychodniowie i kmiecie moi. 24Przetóż wszelka ziemia osiadłości waszej pod kondycyą wykupienia przedana będzie. 25Jeźli zubożawszy brat twój przeda majętnostkę swoję, a chciałby bliski jego może wykupić, co on był przedał: 26A jeźli nie miał bliskiego, a samby mógł zapłatę na okup naleść: 27Będą porachowane pożytki od tego czasu, jako przedał: a co zostanie, odda temu, co kupił i tak odbierze majętność swoję. 28A jeźli nie najdzie ręka jego, żeby oddał zapłatę, będzie trzymał kupiec, co kupił, aż do roku Jubileusza; w nim bowiem każde przedanie wróci się do pana i do dzierżawcy pierwszego. 29Ktoby przedał dom w murze miejskim, będzie miał wolność odkupienia, aż się jeden rok skończy. 30Jeźli nie wykupi, a rok minie, ten, który go kupił, będzie go miał i potomkowie jego na wieczność, a nie będzie mógł być wykupiony ani w Jubileusz. 31Ale jeźli dom jest we wsi, która nie ma murów, polnem prawem przedan będzie: jeźli pierwej nie będzie wykupiona, w Jubileusz wróci się do pana. 32Domy Lewitów, które są w mieściech, zawżdy mogą być wykupione. 33Jeźli ich nie wykupią, w Jubileusz wrócą się do panów; bo domy miast Lewitskich, miasto majętności są między synmi Izraelowymi. 34Ale domy ich na przedmieściu niech nie będą przedane; bo jest osiadłość wieczna. 35Jeźli zubożeje brat twój, a osłabieje ręka jego, i przyjmiesz go jako przychodnia i gościa, a będzie żył z tobą: 36Nie weźmiesz lichwy od niego, ani więcej niżeś dał; bój się Boga twego, żeby żyć mógł twój brat przy tobie. 37Pieniędzy twoich nie dasz mu na lichwę, i zboża nad zwyż nie będziesz wyciągał. 38Ja Pan, Bóg wasz, którym was wywiódł z ziemie Egipskiej, abym wam dał ziemię Chananejską, a był Bogiem waszym. 39Jeźli ubóstwem przyciśniony zaprzeda się tobie brat twój, nie będziesz go cisnął służbą niewolniczą: 40Ale jako najemnik i oracz będzie u ciebie: aż do roku Jubileusza będzie robił u ciebie. 41A potem wynidzie z dziatkami swemi i wróci się do rodziny i do majętności ojców swoich. 42Słudzy bowiem moi są, i jam je wywiódł z ziemie Egipskiej: niech nie będą przedawani jako niewolnicy. 43Nie trap go mocą, ale się bój Boga twego. 44Niewolnik i niewolnica niech wam będzie z narodów, które są w okolicy waszej. 45I z przychodniów, którzy gościami są u was, albo którzy się z nich urodzą w ziemi waszej, te będziecie mieć za sługi. 46I prawem dziedzicznem podacie je potomkom, i odzierżycie na wieki, ale braciej waszej, synów Izraelowych, nie uciskajcie mocą. 47Jeźli się zmocni u was ręka przychodnia i gościa, a brat twój zubożawszy przeda się mu, albo któremukolwiek z rodu jego: 48Po zaprzedaniu może być odkupion: który chce z braciej jego, odkupi go. 49I stryj, i stryjeczny brat, i krewny, i powinowaty: a jeźli i sam będzie mógł, odkupi się, 50Obrachowawszy tylko lata od czasu zaprzedania swego, aż do roku Jubileusza: a pieniądze, za które był przedan, według liczby lat, i jako najemnikowi płacą zrachowawszy. 51Jeźli więcej lat będzie, które zostają aż do Jubileusza, wedle tychże odda i okup. 52A jeźli mało, porachuje się z nim według liczby lat, i odda kupcowi, co zostało lat, 53Których pierwej służył zapłaty wrachowawszy: nie będzie go dręczył gwałtownie przed oczyma twemi, 54A jeźliby przez to nie mógł być odkupiony, roku Jubileuszu wynidzie z dziećmi swemi. 55Moi bowiem słudzy są synowie Izraelowi, którem wywiódł z ziemie Egipskiej.
Przypisy i odnośniki (1)
- Kpł 25, 1 — Exod. 23, 12.