Ewangelia wg św. Łukasza, rozdział 17

Abyśmy nikogo nie gorszyli, karali tego, któryby co wystąpił, i odpuszczali proszącemu: dziesięć trędowatych oczyścił, ale jeden tylko wdzięczność ukazuje. Powiada, że królestwo Boże jest w nas, a że nieodpowiednie, a niespodziale nas nawiedzi.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij

1I rzekł do uczniów swoich: Nie podobna jest, aby zgorszenia przyjść nie miały; lecz biada temu, przez kogo przychodzą.¹ 2Pożyteczniej mu jest, gdyby młyński kamień zawieszono na szyjej jego i wrzucono go w morze, niźliby miał zgorszyć jednego z tych malutkich.² 3Miejcież się na pieczy. Jeźliby twój brat zgrzeszył przeciw tobie, strofuj go: a jeźliby żałował, odpuść mu.³ 4A jeźliby siedmkroć na dzień zgrzeszył przeciw tobie, i siedmkroć na dzień nawrócił się k tobie, mówiąc: Żalci mi, odpuść mu. 5I rzekli Apostołowie Panu: Przymnóż nam wiary. 6A Pan rzekł: Jeźlibyście mieli wiarę jako ziarno gorczyczne, rzeczecie temu drzewu morwowemu: Wykorzeń się a przesadź się w morze, a usłucha was.⁴ 7A któż z was mający sługę orzącego albo paszącego, który, gdyby się z pola wrócił, rzekłby mu zaraz: Pójdź, siądź do stołu? 8A nie rzekłby mu: Nagotuj, cobych wieczerzał, a przepasz się i służ mi, aż się najem i napiję, a potem ty będziesz jadł i pił?. 9Zali dziękuje słudze onemu, iż uczynił to, co mu rozkazał? 10Nie zda mi się. Także i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam rozkazano, mówcie: Słudzy nieużyteczni jesteśmy, cośmy byli winni uczynić, uczyniliśmy. 11I stało się, gdy szedł do Jeruzalem, szedł środkiem Samaryi i Galilei. 12A gdy wchodził do niektórego miasteczka, zabieżeli mu dziesięć mężów trędowatych, którzy stanęli zdaleka. 13I podnieśli głos, mówiąc: Jezusie! Nauczycielu, zmiłuj się nad nami. 14Które gdy ujrzał, rzekł: Idźcie, okażcie się kapłanom. I stało się, gdy szli, byli oczyszczeni.⁵ 15A jeden z nich, gdy obaczył, że był uzdrowion, wrócił się, głosem wielkim chwaląc Boga. 16I padł na oblicze u nóg jego, dziękując, a ten był Samarytan. 17A Jezus odpowiedziawszy, rzekł: Zaż nie dziesięć jest oczyszczonych, a dziewięć kędy są? 18Nie jest naleziony, któryby się wrócił, a dał Bogu chwałę, jedno ten cudzoziemiec? 19I rzekł mu: Wstań, idź; bo wiara twoja ciebie uzdrowiła. 20A spytany od Pharyzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im i rzekł: Nie przyjdzieć królestwo Boże z postrzeżeniem: 21Ani rzeką: Otoć tu, albo tam; albowiem oto królestwo Boże w was jest. 22I rzekł do uczniów swoich: Przyjdą dni, gdy będziecie żądali oglądać jeden dzień Syna człowieczego, a nie oglądacie. 23I będąć wam mówić: Oto tu, i oto tam. Nie chódźcież, ani się za nimi udawajcie.⁶ 24Albowiem jako błyskawica błyskając się z podniebia, na to, co jest pod niebiem, świeci, takżeć będzie Syn człowieczy w dzień swój. 25Lecz potrzeba mu pierwej wiele ucierpieć i być wzgardzonym od narodu tego. 26A jako się stało we dni Noego, takżeć będzie i we dni Syna człowieczego.⁷ 27Jedli i pili, żony pójmowali i za mąż wydawali aż do dnia, którego wszedł Noe do korabia, i przyszedł potop, i wytracił wszystkie. 28Także, jako się działo za dni Lotowych: Jedli i pili, kupowali i przedawali, szczepili i budowali.⁸ 29A którego dnia wyszedł Lot z Sodomy, spadł deszcz ognisty i siarczysty z nieba i wytracił wszystkie. 30Wedle tego będzie w dzień, w który Syn człowieczy się objawi. 31Onej godziny kto będzie na dachu, a naczynie jego w domu, niechaj nie schodzi brać je, a kto na polu, niech się także nazad nie wraca. 32Pamiętajcie na żonę Lotowę. 33Ktoby się kolwiek starał zachować duszę swą, straci ją: a ktokolwiekby ją utracił, ożywi ją.⁹ 34Powiadam wam: Onej nocy będą dwaj na jednem łożu: jednego wezmą, a drugiego zostawią.¹⁰ 35Dwie będą mleć społu: jedne wezmą, a drugą zostawią. Dwaj na polu: jeden będzie wzięt, a drugi zostawion. 36A odpowiadając, rzekli mu: Gdzież, Panie? Który im rzekł: 37Gdziekolwiek będzie ciało, tam się zbiorą i orłowie.

Zaloguj się, aby zapisywać postęp czytania 📋 Mój plan czytania

Przypisy i odnośniki (10)

Łk 17, 1 — Matth. 18, 7.
Łk 17, 2 — Marc. 9, 42.41.
Łk 17, 3 — Matth. 18, 21.15. Lev. 19, 17.
Łk 17, 6 — Matth. 17, 20.
Łk 17, 14 — Lev. 14, 2.
Łk 17, 23 — Matth. 24, 23. Marc. 13, 21.
Łk 17, 26 — Matth. 424, 37. Gen. 7, 5.
Łk 17, 28 — Gen. 19. 24
Łk 17, 33 — Matth. 10, 39. Marc. 8, 35. Jan. 12, 25.
Łk 17, 34 — Matth. 24, 40. 1. Thes. 4, 17.

Ewangelia wg św. Łukasza, rozdział 17

Powiązane

W liturgii — Ewangelia dnia z rozważaniem

Artykuły i nauczania z tym fragmentem