Księga Przysłów, rozdział 20
Wino, gniew królewski, waga i miara nieprawa, jakie to są rzeczy; snu się warować, i chleba zdradliwego, złego za złe nie oddawać, ojcu nie złorzeczyć, co twierdzi stolicę królewską.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Rozpustna rzecz wino, i zwadliwe pijaństwo: ktokolwiek się w nich kocha, nie będzie mądrym. 2Jako ryk lwi, tak i strach królewski: kto go drażni, grzeszy przeciw duszy swojej. 3Poczciwość jest człowiekowi, który się odłącza od zwady: a wszyscy głupi wdawają się w swary. 4Dla zimna leniwiec orać nie chciał: przetóż będzie żebrał lecie, a nie dadzą mu. 5Jako woda głęboka, tak rada w sercu męża: ale człowiek mądry wyczerpnie ją. 6Wiele ludzi miłosiernymi zowią: ale męża wiernego kto najdzie? 7Sprawiedliwy, który chodzi w prostocie swojej, błogosławione po sobie syny zostawi. 8Król, który siedzi na stolicy sądowej, rozprasza wszystko złe pojrzeniem swojem. 9Któż może mówić: Czyste jest serce moje, jestem próżen grzechu?1 10Waga i waga, miara i miara: oboje obrzydłe jest u Boga. 11Po zabawach jego poznać dziecię, jeźli czyste i prawe są uczynki jego. 12Ucho słuchające a oko widzące, Pan oboje uczynił. 13Nie kochaj siesię w spaniu, aby cię ubóstwo nie ścisnęło: otwórz oczy swoje, a najedz się chleba. 14Złe jest, złe jest, mówi każdy kupujący: a odszedłszy tedy się będzie chwalił. 15Jest złoto i obfitość pereł i naczynie drogie usta umiejętności. 16Weźmij suknią tego, który ręczył za obcego: a za obce weźmij fant od niego. 17Słodki jest człowiekowi chleb kłamstwa, a potem napełnią się piaskiem usta jego. 18Myśli poradami się utwierdzają: a rządem mają być sprawowane wojny. 19Z tym, który objawia tajemnice, a chodzi zdradliwie, a rozwodzi wargi swe, nie miej towarzystwa. 20Kto złorzeczy ojcu swemu i matce, pochodnia jego zgaśnie w pośród ciemności.2 21Dziedzictwo, do którego się z przodku kwapią, na końcu błogosławieństwa mieć nie będzie. 22Nie mów: Oddam złość. Czekaj na Pana a wybawi cię.3 23Brzydliwość jest u Pana waga i waga: szala zdradliwa nie jest dobra. 24Od Pana bywają prostowane kroki męża: a któryż z ludzi może zrozumieć drogę swoję? 25Upadek jest człowiekowi, pożreć święte: a ślubiwszy odmienić. 26Król mądry rozpędza niezbożniki i obraca na nie koło. 27Duch człowieczy jest pochodnia Pańska, która wypatruje wszystkie skrytości wnętrzne. 28Miłosierdzie i prawda strzegą króla: a łaskawością umacnia się stolica jego. 29Wesele młodych, moc ich: i ozdoba starych szędziwość. 30Siność rany otrze złości, i razy we wnętrznościach brzucha.
Przypisy i odnośniki (3)
- Prz 20, 9 — 3.Król. 8, 46. 2.Par. 6, 36. Eccl. 7, 21 1.Joan. 1, 8.
- Prz 20, 20 — Exod. 21, 16.17.
- Prz 20, 22 — Rzym. 12, 17. 1.Thess. 5, 15. 1.Petr 3, 9.