Księga Przysłów, rozdział 29
Co na tego przychodzi, co się karać nie da: co działa król sprawiedliwy, co łakomcy, co czyni mądrość, a jaki ma być służebnik, co przyjdzie na człowieka gniewliwego i pysznego.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Człowiekowi, który karzącego twardym karkiem wzgardza, nagłe zginienie nań przyjdzie, a nie przyjdzie ku zdrowiu. 2Kiedy się mnożą sprawiedliwi, będzie się radowało pospólstwo: gdy niezbożni władzą wezmą, wzdychać będzie lud. 3Człowiek, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego: ale który chowa wszeteczne niewiasty, utraci majętność.1 4Król sprawiedliwy wynosi ziemię: mąż łakomy wywróci ją. 5Człowiek, który łagodnemi a obłudnemi słowy mówi przyjacielowi swemu, sieć zastawia na nogi jego. 6Grzeszącego męża niesprawiedliwego uwikle sidło: a sprawiedliwy chwalić i weselić się będzie. 7Zna sprawiedliwy sprawę ubogich: niezbożny nie rozumie umiejętności. 8Ludzie zaraźliwi rozpraszają miasto: a mądrzy gniew odwracają. 9Człowiek mądry, będzieli się z głupim prawował, choć się gniewa, choć się śmieje, nie najdzie pokoju. 10Mężowie krwawi nienawidzą prostego: ale sprawiedliwi szukają dusze jego. 11Wszystkiego ducha swego pokazuje głupi: mądry odkłada i chowa na potem. 12Pan, który rad słucha słów kłamliwych, wszystkie sługi ma niezbożne. 13Ubogi, a ten, który pożycza, zabieżeli sobie: obudwu Pan oświeca. 14Król, który sądzi według prawdy ubogie, stolica jego będzie na wieki utwierdzona. 15Rózga i karanie daje mądrość: ale dziecię puszczone na swą wolą, zawstydza matkę swoję. 16Gdy się mnożą niezbożni, mnożyć się będą złości: a sprawiedliwi ujrzą ich upadek. 17Ćwicz syna twego, a ochłodzi cię i da kochanie duszy twojej. 18Gdy ustanie proroctwo, rozproszy się lud: a kto strzeże zakonu, jest błogosławiony. 19Niewolnik nie może być słowy ukarany; bo rozumie, co mówisz, a odpowiadać nie chce. 20Widziałeś człowieka prędkiego do mówienia? więcej się trzeba głupstwa spodziewać, niż ukarania jego. 21Kto w rozkoszy z młodu chowa sługę swego, potem go dozna krnąbrnego. 22Człowiek gniewliwy wzbudza zwady: a kto jest prędki do gniewu, będzie ku zgrzeszeniu skłonniejszy. 23Za pysznym chodzi uniżenie: a pokornego duchem ogarnie chwała.2 24Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję: słucha poprzysięgającego, a nie wydaje. 25Kto się boi człowieka, prędko upadnie: kto ma nadzieję w Panu, podniesion będzie. 26Wiele szukają twarzy pańskiej: a od Pana wychodzi sąd każdego. 27Brzydzą się sprawiedliwi mężem niezbożnym: a niezbożni brzydzą się tymi, którzy są na prostej drodze. Syn strzegący słowa, ujdzie zatracenia.
Przypisy i odnośniki (2)
- Prz 29, 3 — Luc. 15, 13.
- Prz 29, 23 — Job. 22, 29.