Psalm 138
Opowiada Prorok, że wszystkie sprawy człowiecze Panu jawne są, a nie tajemne: tudzież Proroctwo o męce Pana Chrystusowej.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Na koniec, Psalm Dawidowi. Panie, doświadczyłeś mię, i doznałeś mię. 2Tyś doznał siedzenia mego i wstawania mego: wyrozumiałeś myśli moje z daleka. 3Wyśladowałeś ścieżkę moję i sznur mój: i przewidziałeś wszystkie drogi moje. 4Bo niemasz mowy w języku moim: oto, Panie, tyś poznał wszystkie rzeczy. 5Najpośledniejsze i dawne: tyś mię utworzył i położyłeś na mnie rękę swoję. 6Dziwną się stała znamioność twoja z strony mnie: zmocniła się, i nie będę mógł do niej. 7Dokąd pójdę od ducha twego? a kędy uciekę od oblicza twego? 8Jeźli wstąpię do nieba, tameś ty jest: jeźli zstąpię do piekła, tameś jest.1 9Jeźli wezmę skrzydła moje rano, a będę mieszkał na końcu morza: 10I tam mię doprowadzi ręka twoja, i trzymać mię będzie prawica twoja. 11I rzekłem: Owa podobno ciemności zakryją mię: i noc oświecenie moje, w rozkoszach moich; 12Albowiem ciemność nie zaciemnia tobie: a noc jako dzień będzie oświecona: jako ciemność jej, tak i światłość jego. 13Albowiem tyś posiadł nerki moje: przyjąłeś mię z żywota matki mojej. 14Wyznawać ci będę, iżeś się straszliwie uwielbił: dziwne sprawy twoje, a dusza moja zna bardzo. 15Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, którąś uczynił w skrytości: i istność moja w niskościach ziemie. 16Niedoskonałość moję widziały oczy twoje: i w księgach twoich wszystkie będą napisane, dni będą kształtowane, a żaden z nich. 17A u mnie w wielkiej uczciwości są, Boże, przyjaciele twoi: bardzo się zmocniło ich panowanie. 18Będę je liczył, i rozmnożą się nad piasek: powstałem, a jeszczem jest z tobą. 19Jeźli, Boże, pobijesz grzeszniki: mężowie krwawi odstąpcie odemnie. 20Bo mówicie w myśli: wezmą próżno miasta twoje. 21Izalim nie miał w nienawiści tych, którzy cię nienawidzą, Panie? i nieschnąłem nad nieprzyjacioły twymi? 22Doskonałą nienawiścią nienawidziałem ich, i stali mi się nieprzyjacioły. 23Doświadcz mię, Boże, a znaj serce moje: próbuj mię, a poznaj ścieżki moje. 24A obacz, jeźli droga nieprawości we mnie jest: i prowadź mię drogą wiekuistą.
Przypisy i odnośniki (1)
- Ps 138, 8 — Amos. 9, 2.