Psalm 137
Za to wyswobodzenie, które nam Pan, Bóg Ojciec, przez Chrysta raczył uczynić. Prorok przywodzi nas, byśmy Panu chwałę dawali.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Samemu Dawidowi. Będęć, Panie, wyznawał ze wszystkiego serca mego, żeś wysłuchał słów ust moich: przed oblicznością Aniołów będęć śpiewał. 2Będę się kłaniał ku kościołowi twemu świętemu, i będę wyznawał imieniowi twojemu, dla miłosierdzia twego i dla prawdy twojej; boś uwielbił nade wszystko święte imię twoje. 3W którykolwiek dzień wzywać cię będę, wysłuchaj mię: rozmnożysz moc w duszy mojej. 4Niech ci wyznawają, Panie, wszyscy królowie ziemscy; bo słyszeli wszystkie słowa ust twoich. 5I niech śpiewają na drogach Pańskich, iż wielka jest chwała Pańska. 6Albowiem wysoki Pan, a na niskie patrzy: a wysokie zdaleka poznawa. 7Jeźlibym chodził w pośrodku utrapienia, ożywisz mię: a na gniew nieprzyjaciół moich wyciągnąłeś rękę twoję: i zbawiła mię prawica twoja. 8Pan odda za mię: Panie, miłosierdzie twoje na wieki: dzieła rąk twoich nie wzgardzaj.