Psalm 148
Tu Prorok pobudza stworzenie, aby Pana Boga chwaliło, iż stworzył je, a rządnie ustawił: też człowieka ku chwale Bożej przywodzi.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Alleluja. Chwalcie Pana na niebiesiech: chwalcie go na wysokości. 2Chwalcie go wszyscy Aniołowie jego: chwalcie go, wszystkie wojska jego. 3Chwalcie go słońce i miesiącu: chwalcie go wszystkie gwiazdy i światłości. 4Chwalcie go niebiosa nad niebiosy: i wody, które są na niebie. 5Niech imię Pańskie chwalą; albowiem on rzekł, i uczynione są: on rozkazał, i stworzone są.1 6Postanowił je na wieki i na wieki wieków: ustawę dał i nie przeminie. 7Chwalcie Pana z ziemi: smokowie i wszystkie przepaści: 8Ogniu, gradzie, śniegu, lodzie, i wietrze gwałtowny, które czynią słowo jego: 9Góry i wszystkie pagórki; drzewa owoc dające, i wszystkie cedry: 10Zwierzęta, i wszystko bydło: rzeczy płazające, i ptastwo skrzydlaste. 11Królowie ziemscy, i wszyscy narodowie: książęta, i wszyscy sędziowie ziemscy. 12Młodzieńcy i panienki: starzy i młodzi, niech imię Pańskie chwalą; 13Bo wywyższyło się imię jego samego: wyznanie jego na niebie i na ziemi. 14I wywyższył róg ludu swego: Chwała wszystkim świętym jego: synom Izraelskim, ludowi przybliżającemu się do niego. Alleluja.
Przypisy i odnośniki (1)
- Ps 148, 5 — Dan. 3, 59. 60.