Psalm 9
Mówi tu Prorok o mocy sądu ostatecznego, i o Antychryście.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Na koniec za tajemnice synowskie, Psalm Dawidowi. 2Będę wyznawał, Panie, ze wszystkiego serca mego: będę opowiadał wszystkie dziwy twoje. 3Rozweselę się i rozraduję się w tobie: będę śpiewał imieniowi twemu, Najwyższy. 4Gdy nieprzyjaciel mój obróci się nawstecz: osłabieją i poginą przed oblicznością twoją. 5Boś uczynił sąd mój i sprawę moję: zasiadłeś na stolicy, który sądzisz sprawiedliwość. 6Zgromiłeś narody, i zginął niezbożny: wygładziłeś imię ich na wieki, i na wieki wieków. 7Nieprzyjacielskie miecze ustały nakoniec: i zburzyłeś ich miasta: zginęła z trzaskiem pamiątka ich. 8A Pan trwa na wieki: nagotował na sąd stolicę swą. 9I on będzie sądził okrąg ziemie w prawości, osądzi narody w sprawiedliwości. 10I stał się Pan ucieczką ubogiemu: pomocnikiem w potrzebach, w ucisku. 11I niech ufają w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuściłeś szukających cię, Panie. 12Śpiewajcie Panu, który mieszka na Syonie: opowiadajcie między narody sprawy jego. 13Albowiem mszczący się krwie ich wspominał: nie zapomniał ubogich wołania. 14Zmiłuj się nademną, Panie! wejrzyj na uniżenie moje od nieprzyjaciół moich, który mię podwyższasz od bram śmierci. 15Abych opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiej: będę się weselił w zbawieniu twojem. 16Powięźli poganie w zatraceniu, które przyprawili: w sidle tem, które byli skrycie zastawili, uwięzła noga ich. 17Poznany będzie Pan, sądy czyniący: w uczynkach rąk swoich poimany jest grzesznik. 18Niech się grzesznicy obrócą do piekła: wszyscy narodowie, którzy zapominają Boga. 19Bo nie do końca będzie zapomnion ubogi: cierpliwość ubogich nie zginie do końca. 20Powstań, Panie, niech się nie zmacnia człowiek: niech będą sądzeni narodowie przed oblicznością twoją. 21Postaw, Panie, zakonodawcę nad nimi, aby wiedzieli narodowie, iż ludźmi są. Psalm X. wedle Żydów. 22Czemuś, Panie, odstąpił daleko: przeglądasz w potrzebach, w ucisku? 232Gdy się pyszni niezbożnik, zapala się ubogi: bywają usidleni w radach, które wymyślają. 243Albowiem pochwalon bywa grzesznik w żądzach duszy swej: a niesprawiedliwy bywa błogosławion. 254Rozgniewał Pana grzesznik, według wielkości gniewu swego nie będzie szukał: niemasz Boga przed oblicznością jego. 265Splugawione są drogi jego na każdy czas: bywają odjęte sądy twoje od obliczności jego: nad wszystkimi nieprzyjacioły swymi będzie panował. 276Mówił bowiem w sercu swojem: Nie będę poruszon od wieku do wieku, bez złego. 287Którego usta pełne są złorzeczeństwa i gorzkości i zdrady: pod językiem jego praca i boleść.1 298Siedzi na zdradzie z bogatymi w skrytościach, aby zabił niewinnego: oczy jego upatrują ubogiego. 309Tai się na zdradzie w skrytem miejscu, jako lew w jamie swojej: zastawia sidła, aby uchwycił ubogiego, aby połapił ubogiego, gdy go przyciągnie. 3110W sidle swojem poniży go: schyli się i padnie, gdy opanuje ubogie. 3211Rzekł bowiem w sercu swojem: Zapomniał Bóg, odwrócił oblicze swe, aby nie widział do końca. 3312Powstań, Panie Boże! niech się podniesie ręka twoja: nie zapominaj ubogich. 3413Dla czego niezbożnik rozdraźnił Boga? bo mówił w sercu swem: Nie będzieć się pytał. 3514Widzisz, (bo ty na boleść i na utrapienie patrzysz) abyś je podał w ręce twoje. Tobie zostawiony jest ubogi: sierocie ty będziesz pomocnikiem. 3615Skrusz ramię grzesznika i złośnika: będą szukać grzechu jego a nie najdą. 3716Pan będzie królował wiecznie, i na wieki wieków: wyginiecie poganie z ziemie jego. 3817Żądzę ubogich wysłuchał Pan: przygotowanie serca ich usłyszało ucho twoje. 3918Abyś uczynił sąd sierocie i chudzinie, aby się więcej nie ważył wielmożyć człowiek na ziemi.
Przypisy i odnośniki (1)
- Ps 9, 28 — Rzym. 3, 14.