Psalm 10
Uczy Prorok odpierać kacerzom, którzy usiłują wiernego w niewierność swą przewrócić.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Na koniec, Psalm Dawidowi. 2W Panu ja ufam: jakóż mówicie duszy mojej: Uciekaj na górę jako wróbel? 3Bo oto grzesznicy naciągnęli łuk: nagotowali strzały swe w sajdaku, aby postrzelali w ciemności prawych sercem. 4Albowiem, coś był sprawił, skazili: sprawiedliwy lepak co uczynił? 5Pan w kościele swym świętym; Pan, w niebie stolica jego: oczy jego na ubogiego patrzą: powieki jego pytają synów ludzkich.1 6Pan pyta sprawiedliwego i niezbożnego: lecz kto miłuje nieprawość, ma w nienawiści duszę swoję. 7Wyleje jako deszcz na grzeszniki sidła: ogień i siarka i wiatr nawałności, część kubka ich. 8Albowiem sprawiedliwy Pan, i sprawiedliwość miłuje: prawość widziało oblicze jego.
Przypisy i odnośniki (1)
- Ps 10, 5 — Habac. 2, 20.