Księga Rodzaju, rozdział 49
Jakób synom swym z osobna błogosławiąc, przyszłe też rzeczy przepowiadając, naznaczywszy miejsce pogrzebu swego, umarł.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1A Jakób zezwał syny swe y rzekł im: Zbierzcie sie, abym oznajmił, co ma przyjść na was we dni ostatnie.1 2Zbierzcie się, a słuchajcie synowie Jakóbowi, słuchajcie Izraela, ojca waszego. 3Ruben, pierworodny mój, tyś siła moja i początek boleści mojej, pierwszy w darzech, większy w rozkazowaniu. 4Wylałeś jako woda: nie rość; boś wstąpił na łoże ojca twego, i splugawiłeś pościel jego.2 5Symeon i Lewi bracia, naczynia nieprawości walczące. 6W radę ich niechaj nie wchodzi dusza moja, a w zborze ich niechaj nie będzie sława moja; bo w zapalczywości swej zabili męża, a w swej woli podkopali mur.3 7Przeklęta zapalczywość ich, iż uporna: a gniew ich, iż niezmiękczony. Rozłączę je w Jakóbie, i rozproszę je w Izraelu.4 8Judo, ciebie chwalić będą bracia twoi: ręka twoja na szyjach nieprzyjaciół twoich, kłaniać ci się będą synowie ojca twego. 9Szczenię lwie Juda: do łupu, synu mój, wstąpiłeś: odpoczywając ległeś jako lew, i jako lwica: któż go wzbudzi?5 10Nie będzie odjęty sceptr od Judy, ani wódz z biódr jego, aż przyjdzie, który ma być posłan, a on będzie oczekawaniem narodów. 11Przywiązując do winnice źrebię swoje, a do winnej macice, o synu mój, oślicę swoję: omyje w winie szatę swoję, a we krwi jagód winnych płaszcz swój. 12Cudniejsze są oczy jego niż wino, a zęby jego bielsze niż mleko. 13Zabulon na brzegu morskim mieszkać będzie: i na staniu okrętów, dosięgając aż do Sydonu. 14Issachar osieł mocny, leżący między granicami. 15Upatrzył pokój, że jest dobry, i ziemię, że bardzo dobra: i podłożył ramię swoje ku noszeniu, i został podatkom służący. 16Dan sądzić będzie lud swój, jako i inne pokolenie w Izraelu. 17Niech będzie Dan wężem na drodze, źmiją na ścieżce, kąsając kopyta końskie, aby spadł jeździec jego nazad. 18Zbawienia twego będę czekał, Panie. 19Gad przepasany będzie walczył przed nim: a on przepasany będzie pozad. 20Asser, tłusty chleb jego, i będzie dawał rozkoszy królom. 21Nephtali jeleń wypuszczony, i dając wymowę piękności. 22Syn przyrastający Józeph, syn przyrastający i śliczny na wejrzeniu: córki przebiegały się na murze. 23Ale rozjątrzyli go, i swarzyli się, i zajrzeli mu, mający strzały. 24Usiadł w mocnem łuk jego, i rozwiązane są związki ramion i rąk jego, przez ręce mocnego Jakóbowego: ztamtąd wyszedł pasterz, kamień Izraelski. 25Bóg ojca twego będzie pomocnikiem twoim, a wszechmogący będzieć błogosławił błogosławieństwy niebieskiemi zwierzchu, błogosławieństwy przepaści leżącej na dole, błogosławieństwy piersi i żywota. 26Błogosławieństwa ojca twego zmocnione są błogosławieństwy ojców jego: ażby przyszło pożądanie pagórków wiecznych: niechaj będą na głowie Józephowej, i na ciemieniu Nazarejczyka między bracią swoją. 27Benjamin wilk drapieżny, rano będzie jadł łup, a wieczór będzie dzielił korzyści. 28Wszyscy ci we dwunaście pokoleniach Izraelowych: to im mówił ojciec ich, i błogosławił każdemu błogosławieństwy własnemi. 29I rozkazał im, mówiąc: Ja się przyłączam do ludu mego: pogrzebcież mię z ojcy mymi w jaskini dwoistej, która jest na polu Ephrona Hetejczyka, 30Naprzeciwko Mambre w ziemi Chananejskiej, którą kupił Abraham z polem u Ephrona Hetejczyka w osiadłości grobu.6 31Tam go pogrzebli i Sarę, żonę jego: tam pogrzebion jest Izaak z Rebeką, żoną swoją: tam i Lia pochowana leży. 32A dokonawszy rozkazania, któremi syny nauczał, złożył nogi swe na łóżko, i umarł: i przyłożon jest do ludu swego.