Księga Wyjścia, rozdział 1
Imiona synów Izraelowych, którzy weszli do Egiptu. Pharao mnożenie ich robotami, chłopiąt zabijaniem, topienem, próżno się kusi psować: Bab chytrość, i od Boga zapłata.
Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Te są imiona synów Izraelowych, którzy weszli do Egiptu z Jakóbem: każdy z nich z domy swemi weszli:1 2Ruben, Symeon, Lewi, Judas. 3Issachar, Zabulon i Benjamin, 4Dan i Nephthali, Gad i Aser. 5Było tedy wszystkich dusz tych, którzy wyszli z biodry Jakóbowej, siedmdziesiąt: a Józeph był w Egipcie. 6Który gdy umarł, i wszyscy bracia jego, i wszystek on rodzaj,2 7Synowie Izraelowi urośli, i jakoby wyrastający rozmnożyli się: i zmocniwszy się zbytnie napełnili ziemię. 8Powstał tym czasem król nowy nad Egiptem, który nie wiedział o Józephie: 9I rzekł do ludu swego: Oto lud synów Izraelowych wielki, i mocniejszy jest nad nas. 10Pójdźcie, mądrze potłummy go, by się snadź nie mnożył: a jeźliby przypadła na nas wojna, by się nie przyłączył nieprzyjaciołom naszym, a poraziwszy nas nie wyszedł z ziemie. 11Ustawił tedy nad nimi przełożone robót, aby je trapili ciężarami: i zbudowali miasta przybytków Pharaonowi, Phitom i Ramesses. 12A im bardziej ich tłumili, tem więcej się mnożyli i rośli. 13I nienawidzieli Egiptyanie synów Izraelowych, i trapili je naigrawając ich: 14I ku gorzkości przywodzili żywot ich robotami ciężkiemi gliny i cegły, i wszelaką służbą, którą byli obciążeni w robotach około ziemie. 15I rzekł król Egipski babom Hebrejczyków, z których jednę zwano Zephora, a drugą Phua, 16Przykazując im: Gdy będziecie babić Hebrejankom, a przyjdzie czas rodzenia: jeźli się syn urodzi, zabijcie go, a jeźli córka, zachowajcie. 17Lecz baby bały się Boga, i nie uczyniły według przykazania króla Egipskiego, ale zachowały chłopiątka. 18Których wezwawszy król do siebie, rzekł: Cóż to jest, coście chciały uczynić, żeście chłopięta zachowały? 19Które odpowiedziały: Nie sąć Hebrejanki jako Egipskie niewiasty; bo same umieją babić, i pierwej rodzą, niźli przyjdziem do nich. 20Uczynił tedy Bóg babom dobrze: i rozkrzewił się lud i zmocnił się zbytnie. 21A iż się bały Boga baby, zbudował im domy. 22Rozkazał tedy Pharaon wszystkiemu ludowi swemu, mówiąc: Co się kolwiek męzkiej płci urodzi, to wrzućcie do rzeki: a cokolwiek niewieściej, zachowajcie.