Księga Wyjścia, rozdział 34

Mojżesz sprawiwszy inne tablice, zakazawszy też towarzystwa z pogany i bałwochwalstwa: przykazawszy o pierworodnych, sobocie, przaśnikach i innych świętach: nie jedząc czterdzieści dni, z rogami z góry zstąpił, a zakrywszy twarz z ludźmi mówił.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij

1I potem: Wyciesz (prawi) sobie dwie tablice kamienne na kształt pierwszych, a napiszę na nich słowa, które miały tablice, któreś potłukł.¹ 2Bądź gotów rano, żebyś wstąpił zaraz na górę Synai, i staniesz zemną na wierzchu góry. 3Żaden z tobą niech nie wstępuje i niech nie będzie widać nikogo po wszystkiej górze: woły też i owce niech się nie paszą naprzeciw. 4Wyciosał tedy dwie tablice kamienne, jakie przedtem były, i w nocy wstawszy, wstąpił na górę Synai, jako mu był Pan przykazał niosąc z sobą tablice. 5A gdy zstąpił Pan przez obłok, stanął Mojżesz z nim, wzywając imienia Pańskiego, 6Który gdy przechodził przed nim, rzekł: Panujący Panie, Boże miłosierny i łaskawy, cierpliwy i mnogiej litości i prawdziwy,² 7Który strzeżesz miłosierdzia na tysiące: który zgładzasz nieprawość, i niezbożności i grzechy, a żaden u ciebie nie jest sam przez się niewinny: który nieprawość ojców oddajesz synom i wnukom do trzeciego i czwartego pokolenia.³ 8I pośpieszywszy się Mojżesz, schylił się twarzą do ziemie, i kłaniając się, 9Rzekł: Jeźlim nalazł łaskę przed obliczem twojem, Panie, proszę, abyś szedł z nami, (lud bowiem twardego karku jest), a zgładził nieprawości nasze i grzechy, a nas posiadł. 10I odpowiedział Pan: Ja postanowię przymierze: gdy wszyscy patrzać będą, cuda czynić będę, jakich nigdy nie widziano na ziemi i u żadnych narodów: aby ujrzał ten lud, w którego pośrodku jesteś, sprawę Pańską straszną, którą mam uczynić.⁴ 11Strzeżże wszystkiego, co tobie dziś rozkazuję: ja sam wyrzucę przed obliczem twojem Amorrejczyka, i Chananejczyka, i Hetejczyka, Pherezejczyka też, i Hewejczyka, i Jebuzejczyka. 12Strzeż, abyś nigdy z obywatelmi ziemie onej nie miał przyjacielstwa, któreby tobie było ku upadku: 13Ale ołtarze ich zepsuj, bałwany połam, i gaje wyrąbaj. 14Nie kłaniaj się Bogu cudzemu: Pan, zapalczywy imię jego, Bóg zawisny jest.⁵ 15Nie czyń przymierza z ludźmi onych krajów, by zaś, gdy oni będą cudzołożyć z bogami swymi i kłaniać się bałwanom ich, nie wezwał cię który, abyś jadł z rzeczy ofiarowanych.⁶ 16Ani żony z córek ich weźmiesz synom twoim, aby, gdy one będą cudzołożyć, nie przywiedli synów twoich ku cudzołóztwu z bogi swymi. 17Bogów litych sobie nie uczynisz. 18Święta przaśników strzedz będziesz: siedm dni jeść będziesz przaśniki, jakom ci przykazał czasu miesiąca nowin; w księżycu bowiem czasu wiosny wyszedłeś z Egiptu.⁷ 19Wszystko, co otwarza żywot samczej płci, moje będzie. Ze wszystkiego bydła, tak z wołów jako i z owiec, moje będzie.⁸ 20Pierworodne osłowe odkupisz owcą: a jeźli ani okupna za nie dasz, zabite będzie. Pierworodnego synów twych odkupisz: i nie ukażesz się przed oczyma memi próżny. 21Sześć dni robić będziesz, siódmego dnia przestaniesz orać i żąć. 22Święto tygodniów uczynisz sobie w pierwiastkach zboża żniwa twego pszenicznego, i Święto, gdy na zwróceniu rocznego czasu wszystko się chowa.⁹ 23Trzech czasów roku ukaże się wszelki mężczyzna twój przed oblicznością wszechmogącego Pana, Boga Izraelskiego.¹⁰ 24Bo gdy zniosę narody od oblicza twego i rozszerzę granice twoje, żaden nie będzie na zdradzie ziemi twojej, gdy pójdziesz, i gdy się okażesz przed obliczem Pana, Boga twego, trzykroć do roku.¹¹ 25Nie będziesz ofiarował przy kwasie krwie ofiary mojej: ani zostanie rano z ofiary święta Phase.¹² 26Pierwiastki zboża ziemie twej ofiarujesz w domu Pana, Boga twego. Nie będziesz warzył koźlęcia w mleku matki jego. 27I rzekł Pan do Mojżesza: Napisz sobie te słowa, któremi i z tobą i z Izraelem uczyniłem przymierze.¹³ 28Był tedy tam z Panem czterdzieści dni, i czterdzieści nocy: chleba nie jadł i wody nie pił, i napisał na tablicach słów przymierza dziesięć.¹⁴ 29A gdy schodził Mojżesz z góry Synai, trzymał dwie tablice świadectwa, a nie wiedział, że twarz jego rogata była z spółeczności mowy Pańskiej.¹⁵ 30A widząc Aaron i synowie Izraelowi rogatą twarz Mojżeszowę, bali się przystąpić blisko do niego. 31I zawołani od niego, wrócili się, tak Aaron, jako przełożeni zgromadzenia. A potem, jako odprawił rzecz do nich, 32Przyszli też do niego wszyscy synowie Izraelowi: którym przykazał wszystko, co słyszał od Pana na górze Synai. 33A skończywszy mowy, włożył zasłonę na twarz swoję.¹⁶ 34Którą wchodząc do Pana, i mówiąc z nim, zdejmował aż wyszedł: a tedy mówił do synów Izraelowych wszystko, co mu było rozkazano. 35Którzy widzieli twarz wychodzącego Mojżesza rogatą, ale on zasię zakrywał twarz swoję, jeźli kiedy do nich mówił.

Zaloguj się, aby zapisywać postęp czytania 📋 Mój plan czytania

Przypisy i odnośniki (16)

Wj 34, 1 — Deut. 10, 1.
Wj 34, 6 — Psal. 142, 2.
Wj 34, 7 — Jer. 32, 18. Deut. 5, 9.
Wj 34, 10 — Deut. 5, 2. Jer. 32, 1.
Wj 34, 14 — Wyżej 20, 5.
Wj 34, 15 — Deut. 7, 2.
Wj 34, 18 — Wyż. 23, 15.
Wj 34, 19 — Wyż. 13, 2. — 32, 19.
Wj 34, 22 — Wyż. 23, 15.
Wj 34, 23 — Deut 16, 16.
Wj 34, 24 — Wyż. 23, 14.
Wj 34, 25 — Wyż. 23, 18.
Wj 34, 27 — Deut. 15, 21. Wyż. 24, 18.
Wj 34, 28 — Deut. 9, 6. 18.
Wj 34, 29 — Deut. 4, 13.
Wj 34, 33 — 2. Cor 3, 13.