Droga krzyżowa: jak ją odprawiać i rozważać?
Czternaście stacji Męki Pańskiej. Historia nabożeństwa i wskazówki do osobistego rozważania.

Droga krzyżowa to nabożeństwo, w którym rozważamy Mękę Jezusa od wyroku Piłata do złożenia do grobu. W Wielkim Poście odprawia się ją w kościołach zwykle w piątki.
Historia
Pielgrzymi w Jerozolimie od wieków chodzili ulicami, którymi Jezus szedł na Golgotę — dziś nazywa się tę trasę Via Dolorosa. Ci, którzy nie mogli pielgrzymować do Ziemi Świętej, zaczęli odtwarzać tę drogę w swoich kościołach. Franciszkanie, opiekujący się miejscami świętymi, rozpowszechnili nabożeństwo, a w XVIII wieku św. Leonard z Porto Maurizio przyczynił się do ustalenia czternastu stacji.
Stacje
Tradycyjnych stacji jest czternaście: od skazania Jezusa na śmierć, przez dźwiganie krzyża, trzy upadki, spotkanie z Matką, Szymonem z Cyreny i Weroniką, aż po ukrzyżowanie, śmierć, zdjęcie z krzyża i złożenie do grobu. Często dodaje się piętnastą stację — zmartwychwstanie.
Jak odprawiać?
Przy każdej stacji:
przyklękamy, mówiąc: „Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie, że przez święty krzyż Twój świat odkupić raczyłeś”,
rozważamy dane wydarzenie — fragment Ewangelii, krótki tekst lub w ciszy,
odnosimy je do własnego życia,
kończymy krótką modlitwą.
Można przechodzić od stacji do stacji w kościele albo odprawiać drogę krzyżową w domu, z książeczką lub obrazkami.
Odpust
Kościół udziela odpustu zupełnego za odprawienie drogi krzyżowej przed stacjami prawnie erygowanymi, przy spełnieniu zwykłych warunków (spowiedź, Komunia, modlitwa w intencjach Ojca Świętego, wolność od przywiązania do grzechu).
Droga krzyżowa ulicami miast
W wielu miastach w Wielkim Poście organizuje się drogi krzyżowe ulicami, a nawet nocne, kilkudziesięciokilometrowe Ekstremalne Drogi Krzyżowe. Wszystkie łączy jedno: chcemy iść za Jezusem także wtedy, gdy jest trudno.
Kategorie: Wielki Post i Wielkanoc