Przejdź do treści

Biblia › Apokalipsa św. Jana

Apokalipsa św. Jana, rozdział 3

Kościołom w Sardys, Philadelphii i Laodycei, co Bóg przyszłego Janowi ukazał, a upomina, aby się uznali.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1A Aniołowi kościoła Sardyjskiego napisz: To mówi, który ma siedm duchów Bożych i siedm gwiazd: Znam uczynki twoje, iż masz imię, że żywiesz; aleś jest umarły. 2Bądź czujny, a utwierdzaj inne, co umrzeć miało; albowiem nie najduję uczynków twoich zupełnych przed Bogiem moim. 3Pamiętaj tedy, jakoś wziął i słyszał, a chowaj i pokutę czyń. Jeźliż tedy czuć nie będziesz, przyjdę do ciebie jak złodziej, a nie poznasz, której godziny przyjdę do ciebie.12 4Ale masz mało imion w Sardziech, którzy nie pokalali szat swoich: i chodzić będą zemną w bieli, iż godni są. 5Kto zwycięży, tak będzie obleczon w szaty białe, i nie wymażę imienia jego z ksiąg żywota, i wyznam imię jego przed Ojcem moim i przed Anioły jego. 6Kto ma ucho, niech słucha, co Duch kościołom mówi. 7A Aniołowi kościoła Philadelphskiego napisz: To mówi Święty i Prawdziwy, który ma klucz Dawidów, który otwiera, a żaden nie zawiera, zawiera, a żaden nie otwiera:3 8Wiem uczynki twoje. Otom dał przed tobą drzwi otworzone, których żaden nie może zamknąć, iż masz małą moc, i zachowałeś słowo moje, i nie zaprzałeś się imienia mojego. 9Oto dam z bóżnice szatańskiej, co się powiadają być Żydami, a nie są, ale kłamają. Oto uczynię im, iżby przyszli i pokłonili się przed nogami twemi, i poznają, iżem Ja ciebie umiłował. 10Iżeś zachował słowo cierpliwości mojej, a Ja ciebie zachowam od godziny pokuszenia, która przyjść ma na wszystek świat, kusić mieszkające na ziemi. 11Oto idę rychło: trzymaj, co masz, aby żaden nie wziął korony twojej. 12Kto zwycięży, uczynię go słupem w kościele Boga mego, a więcej z niego nie wynidzie; i napiszę na nim imię Boga mego i imię miasta Boga mego, nowego Jeruzalem, które zstępuje z nieba od Boga mego, i imię moje nowe. 13Kto ma ucho, niechaj słucha, co Duch mówi kościołom. 14A Aniołowi kościoła Laodyckiego napisz: To mówi Amen, świadek wierny i prawdziwy, który jest początkiem stworzenia Bożego:4 15Znam sprawy twoje, iżeś nie jest ani zimny, ani gorący; bodajbyś był zimny, albo gorący. 16Ale iżeś letni, a ani zimny, ani gorący, pocznę cię wyrzucać z ust moich. 17Iż mówisz: Żem jest bogaty i zbogacony, a niczego nie potrzebuję: a nie wiesz, iżeś ty nędzny i mizerny i ubogi i ślepy i nagi. 18Radzęć, abyś sobie kupił u mnie złota w ogniu doświadczonego, żebyś się zbogacił: i szaty białe oblókł, aby się nie okazowała sromota nagości twojej: a namaż maścią oczy twoje, abyś widział. 19Ja które miłuję, strofuję i karzę. Bądź tedy żarliwym, a pokutuj.56 20Oto stoję u drzwi i kołacę; jeźliby kto usłyszał głos mój i otworzył mi drzwi, wnidę do niego i będę z nim wieczerzał, a on zemną. 21Kto zwycięży, dam mu siedzieć z sobą na stolicy mojej, jakom Ja też zwyciężył i usiadłem z Ojcem moim na stolicy jego. 22Kto ma ucho, niechaj słucha, co Duch kościołom mówi.
Przypisy i odnośniki (6)
  1. Ap 3, 3 — t. j. dosłownie: i upamiętaj się.
  2. Ap 3, 3 — Niż. 16, 11. 1. Thess 5, 2. 1. Piot 3, 10.
  3. Ap 3, 7 — Isai. 22, 22. Job. 12, 14.
  4. Ap 3, 14 — Kol. 1, 15.
  5. Ap 3, 19 — t. j. dosłownie: a upamiętaj się.
  6. Ap 3, 19 — Przyp. 3, 11. Żyd. 13, 6.