Przejdź do treści
☰
Zaloguj Załóż konto

Biblia › Ewangelia wg św. Jana

Ewangelia wg św. Jana, rozdział 13

Pan Chrystus po wieczerzy nogi uczniom, dając im pokory przykład, umywa. Judasza zdrajcę ukazuje i uczniom ucieczenie od siebie przepowiada.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1Przede dniem świętym Paschy, wiedząc Jezus, iż przyszła godzina jego, aby przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swe, którzy byli na świecie, do końca je umiłował.1 2A odprawiwszy wieczerzą, gdy już był djabeł wrzucił w serce Judasza Symona, Iszkaryoty, żeby go wydał, 3Wiedząc, iż mu wszystko dał Ojciec w ręce, a iż od Boga wyszedł i do Boga idzie: 4Wstał od wieczerzej i złożył szaty swe, a wziąwszy prześcieradło, przepasał się. 5Potem nalał wody w miednicę i począł umywać nogi uczniów i ucierać prześcieradłem, którem się był przepasał. 6Przyszedł tedy do Symona Piotra. I rzekł mu Piotr: Panie! ty mnie nogi umywasz? 7Odpowiedział Jezus i rzekł mu. Co Ja czynię, ty teraz nie wiesz, ale dowiesz się potem. 8Rzekł mu Piotr: Nie będziesz mi umywał nóg na wieki. Odpowiedział mu Jezus: Jeźli cię nie umyję, nie będziesz miał części zemną. 9Rzekł mu Symon Piotr: Panie! nie tylko nogi moje, ale i ręce i głowę. 10Rzekł mu Jezus: Kto omyty jest, nie potrzebuje, jedno żeby nogi umył, ale jest czysty wszystek. I wy jesteście czystymi, ale nie wszyscy. 11Albowiem wiedział, któryby był, co go miał wydać, dlatego powiedział: Nie jesteście wszyscy czystymi. 12Gdy tedy umył nogi ich i wziął szaty swe, siadłszy zasię, rzekł im: Wiecie, com wam uczynił? 13Wy mnie zowiecie: Nauczycielu i Panie! a dobrze mówicie; bomci jest. 14Jeźli tedy Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem nogi wasze, i wy powinniście jeden drugiego nogi umywać. 15Albowiem dałem wam przykład, abyście jakom Ja wam uczynił, tak i wy czynili. 16Zaprawdę, zaprawdę wam powiadam: Nie jest sługa większy nad pana swego, ani posłaniec jest większy nad onego, który go posyła.2 17Jeźli to wiecie, błogosławieni będziecie, jeźli to uczynicie. 18Nie o wszystkichci was mówię: Ja wiem, którem obrał; ale żeby się wypełniło Pismo: Który je zemną chleb, podniesie przeciwko mnie piętę swoję.3 19Teraz wam powiadam, przed tem niż się stanie, abyście, gdy się stanie, wierzyli, iżem Ja jest. 20Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto przyjmuje, jeźlibym kogo posłał, mię przyjmuje: a kto mię przyjmuje, onego przyjmuje, który mię posłał.4 21To rzekłszy Jezus, zatrwożył się duchem i oświadczył i rzekł: Zaprawdę, zaprawdę wam powiadam, że jeden z was wyda mię.5 22Pojrzeli tedy uczniowie jeden na drugiego, wątpiąc, o kimby mówił. 23Był tedy jeden z uczniów jego siedzący na łonie Jezusowem, którego miłował Jezus.6 24Skinął tedy na tego Symon Piotr i rzekł mu: Kto jest, o którym mówi? 25On tedy położywszy się na piersiach Jezusowych, rzekł mu: Panie! kto jest? 26Odpowiedział Jezus: On jest, któremu Ja omoczony chleb podam. A omoczywszy chleb, dał Judaszowi Symona, Iszkaryocie. 27A po sztuczce wstąpił weń szatan. I rzekł mu Jezus: Co czynisz, czyń rychlej. 28A tego żaden nie rozumiał z siedzących, na coby mu rzekł. 29Albowiem niektórzy mniemali, gdyż Judasz miał mieszek, iż mu rzekł Jezus: Nakup tedy, czego nam potrzeba na dzień święty, albo iżby co dał ubogim. 30On tedy wziąwszy sztuczkę, natychmiast wyszedł, a noc była. 31Gdy tedy wyszedł, rzekł Jezus: Teraz jest uwielbion Syn człowieczy, a Bóg uwielbion jest w nim. 32A jeźliż Bóg uwielbion jest w nim, i Bóg uwielbi go sam w sobie, a natychmiast go uwielbi. 33Synaczkowie! jeszczem maluczko jest z wami. Będziecie mię szukać, a jakom powiedział Żydom: Gdzie Ja idę, wy przyjść nie możecie, i wam teraz powiadam.7 34Przykazanie nowe daję wam, abyście się spółecznie miłowali, jakom was umiłował, abyście się i wy społu miłowali. 35Po tem poznają wszyscy, żeście uczniami moimi, jeźli miłość mieć będziecie jeden ku drugiemu. 36Rzekł mu Symon Piotr: Panie! dokądże idziesz? Odpowiedział Jezus: Dokąd Ja idę, nie możesz teraz za mną iść; ale potem pójdziesz. 37Rzekł mu Piotr: Czemu nie mogę za tobą iść teraz? duszę moję za cię położę.8 38Odpowiedział mu Jezus: Duszę swą za mię położysz? Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Nie zapieje kur, aż się mnie po trzykroć zaprzesz.
Zaloguj się, aby zapisywać postęp czytania 📋 Mój plan czytania
Przypisy i odnośniki (8)
  1. J 13, 1 — Matth. 26, 2. Marc. 14, 1. Luc. 22, 1.
  2. J 13, 16 — Niż. 15, 20. Matth. 10, 24. Luc. 6, 40.
  3. J 13, 18 — Psal. 40, 10.
  4. J 13, 20 — Matth. 10, 40. Luc. 10, 16.
  5. J 13, 21 — Matth. 26, 21. Marc. 14, 18. Luc. 22, 21.
  6. J 13, 23 — Niż. 21, 20.
  7. J 13, 33 — Lev. 19, 18. Matth. 23, 39.
  8. J 13, 37 — Matth. 26, 35. Marc. 14, 29. Luc. 22, 33.

Powiązane

W liturgii — Ewangelia dnia z rozważaniem

Artykuły i nauczania z tym fragmentem